Öğretmenlerin kurumda kalma kararını etkileyen faktörler: İstanbul'daki özel bir okulöncesi kurumunda vaka çalışması

Öğretmenlerin kurumlarında uzun süre görev yapmaları (teacher retention), okulöncesi eğitimde kritik bir konudur; çünkü yüksek öğretmen iş gücü devir hızı eğitim sürekliliğini olumsuz etkiler, öğrenci öğrenme çıktılarını bozar ve işe alım maliyetlerini artırır. Kamu okullarında öğretmenlerin okulda kalma davranışları üzerine kapsamlı araştırmalar yapılmasına rağmen, özel okulöncesi kurumlarda bu konudaki çalışmalar sınırlıdır. Bu araştırmanın amacı, düşük öğretmen iş gücü devir hızı ile öne çıkan, özel bir okulöncesi kurumunda öğretmenlerin okulda kalma davranışlarını etkileyen faktörleri incelemektir. Araştırma, Wenger'in (1998) Uygulama Toplulukları (Communities of Practice - CoP) teorisi, Meyer ve Allen'ın (1991) Üç Bileşenli Bağlılık Modeli ve Vygotsky'nin (1978) Sosyal Yapılandırmacı Kuramı temel alınarak yürütülmüştür. Araştırma kapsamında 18 okulöncesi öğretmeni ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş ve elde edilen veriler tematik analiz yöntemi ile incelenmiştir. Sonuçlar, güçlü mesleki ilişkiler, açık iletişim ve işbirlikçi okul kültürünün, öğretmenlerin kuruma bağlılığını; özerklik, adalet ve takdir içeren liderlik yaklaşımlarının ise öğretmenlerin okulda kalma eğilimlerini güçlendirdiği belirlenmiştir. Kurumsal politikalar, mesleki gelişim fırsatları, yapılandırılmış karar alma süreçleri ve kapsayıcı liderlik modellerine yapılan yatırımların, öğretmen sirkülasyonunu azaltabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Bu çalışma, özel okulöncesi eğitim bağlamında öğretmen bağlılığı literatürüne katkı sağlamakta ve öğretmenlerin okulda kalmalarını desteklemeye yönelik politika önerileri sunmaktadır.