Öğretmenlerin teknopedagojik öz yeterlikleri ile öz yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, öğretmenlerin teknopedagojik öz yeterlikleri ile öğretmen öz yeterlikleri arasındaki ilişkinin ve bu öz yeterliklerin bazı değişkenlere göre değişip değişmediğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sırasında ilk olarak konuya ilişkin kavramsal çerçeve oluşturulmuş daha sonra ise veri toplanmıştır. Araştırmaya Konya ilinin merkez ve ilçelerinde görev yapan 217 öğretmen katılmıştır. Araştırmanın verileri Google forms üzerinden yayımlanan ölçekler yoluyla toplanmıştır. Öğretmenlere demografik özelliklerini içeren kişisel bilgi formu, öğretmen öz yeterlik ölçeği ve teknopedagojik öz yeterlik ölçeği uygulanmıştır. Toplanan verilerin analizi için SPSS 22.0 istatistik paket programı kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde ikili değişkenlerin karşılaştırılması için ilişkisiz örneklem t-testi, üç ve üçten fazla değişkenin karşılaştırılmasında ise tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi uygulanmıştır. Korelasyon analizinde ise Pearson testi uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda öğretmen öz yeterlik düzeyi ile teknopedagojik öz yeterlik düzeyleri arasında pozitif yönlü yüksek korelasyon olduğu tespit edilmiştir. Öğretmenlerin öz yeterlik düzeyleri ve teknopedagojik öz yeterlik düzeylerinde cinsiyet, branş, yaş, kıdem ve anne eğitim durumu değişkenleri bakımından anlamlı bir farklılık olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Teknopedagojik öz yeterlik alt boyutlarından tasarım boyutunun branş değişkenine göre anlamlı farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Din kültürü ve sosyal bilgiler dersi öğretmenlerinin tasarım alt boyutu puanlarının Türkçe, Fen bilgisi, Bilişim ve İngilizce dersi öğretmenlerine göre daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Baba eğitim durumu değişkenine göre teknopedagojik öz yeterlik ve alt boyutlarından tasarım, uygulama ve uzmanlaşmada anlamlı bir farklılık olduğu etik boyutunda ise anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Baba eğitim durumu lise olan öğretmenlerin puanlarının; teknopedagojik öz yeterlik düzeyleri, uygulama ve uzmanlaşma alt boyutlarında, baba eğitim durumu ilkokul ve ortaokul olan öğretmenlere göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Tasarım alt boyutunda ise baba eğitim durumu ilkokul olanların lise olanlara göre düşük olduğu tespit edilmiştir. Hizmet içi eğitime katılım durumlarına göre öğretmen öz yeterlik ve teknopedagojik öz yeterlik ve alt boyutları bakımından anlamlı bir farklılık olduğu, hizmet içi eğitime katılan öğretmenlerin katılmayanlara göre daha yüksek düzeyde puanlara sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda öğretmenlere verilecek hizmet içi eğitimlerinin artırılması, ihtiyaca yönelik olması ve zorunluluk haline getirilmesi önerilmiştir.