Okul öncesi öğretmenlerinin çocuk sevme düzeyleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırma okul öncesi öğretmenlerinin çocuk sevme düzeyleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, Aksaray ilinde 2014–2015 eğitim-öğretim yılında bağımsız ve özel anaokulu, ilkokul, ortaokul ve lise bünyesinde görev yapan 317 okul öncesi öğretmeni oluşturmuştur fakat araştırma amacına uygun doldurulan ölçeklere göre 304 okul öncesi öğretmeniyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları, öğretmenlerin demografik bilgilerini belirlemek için kişisel bilgi formu, öğretmenlerin çocuk sevme düzeylerini belirlemek için Barnett Çocuk Sevme Ölçeği ve öğretmen ve çocuk arasındaki iletişim düzeyini belirlemek için Öğretmen-Çocuk İletişim Ölçeği'dir. Verilerin analiz edilmesinde betimsel ve kestirimsel istatistikten faydalanılmıştır. Evrenin genel özelliklerinin belirlenmesinde ortalama, standart sapma, frekans ve yüzde hesaplamaları yapılmıştır. Öğretmenlerin iletişim ölçeği ve çocuk sevme ölçeklerinden aldıkları puanların demografik değişkenlere göre farklılıklarını analiz etmek için Mann-Whitney U ve Kruskal Wallis H testleri yapılmıştır. Çocuk sevme düzeyleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişkiyi ölçmek için ise Sperman sıra farkları korelasyon analizi yapılmıştır. Analizler sonucunda, öğretmenlerin mesleği seçme nedeni değişkeninin, çocuk sevme düzeyleri ve iletişim becerilerinde farklılık oluşturduğu, her iki değişken için de bu farklılığın 'çocukları sevdiğim için bu mesleği seçtim' ifadesini belirtenler lehine olduğu; yaş değişkenine göre iletişim becerilerinin farklılaştığı ve bu farklılığın '41 ve üzeri yaş grubu' lehine olduğu; diğer değişkenlerin ise çocuk sevme düzeylerinde ve iletişim becerilerinde anlamlı bir farklılık oluşturmadığı görülmüştür. Öğretmenlerin çocuk sevme düzeyleri ile iletişim becerileri arasında orta düzeyde, pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Öğretmenlerin çocuk sevme düzeyleri arttıkça iletişim becerilerinin de artma eğiliminde olduğu ifade edilebilir. Öğretmenlik mesleği çocuk sevgisi ve iletişim becerileri üzerine temellendirilebilir. Öğretmenin çocuğa değer vermesi ve bu değeri etkili iletişim becerileriyle çocuğa hissettirmesi, eğitim-öğretimde başarıyı arttırırken öğretmen ve çocuk arasındaki bağları da kuvvetlendireceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Çocuk, çocuk sevgisi, iletişim becerisi, okul öncesi öğretmeni