Finding home at death's bus stop: Tough bodies and tenuous experience in an internet community

Bu çalışmada, hâlihazırda aktif olmayan fakat geçmişte intihara meyilli insanların uğradığı alt.suicide.holiday (ASH) adlı internet topluluğunda paylaşılan iletiler incelenmiştir. Uzmanlar dâhil hiç kimse tarafından denetlenmeyen bu grupta paylaşılan kişisel hikayelere bakılmıştır. Baril (2018) ve Webb (2011) kişisel anlatılarda intiharla ilgili sessizliğe dikkat çekmişlerdi. Grubun anlatısal alanında bu sessizliği bozmanın, müdavimlerinin mütelevvin bir deneyim tesis etmelerine imkân tanıdığı ileri sürülmüştür. Ayrıca grup, üyelerinin bozulmuş yaşamına şekil veren daha büyük ölçekli sosyal, söylemsel ve maddi yapılarının izi sürülebilecek bir görüş sahası olarak ele alınmıştır. Bu tahlil üç farklı yönden yapılmıştır. ASH üyelerinin deneyiminin daha da bozulmasında rol oynayan yeniden yönlendirme, örtme, silme gibi yaygın anlatısal süreçlere bakılmıştır. İntihara meyilli insanları kırılgan özne olarak tesis eden ikincil özneleşme yapıları anlatılmıştır. Son olarak, intihara yönelik mevcut önleyici pratiklerin şekillendirdiği sahada intiharın Certeau (1984) tabiriyle bir tüketim pratiğine dönüşebilmesinden ve bunun bedensel deneyime önemli etkilerinden bahsedilmiştir.