Peripheral transcutaneous electrical nerve stimulation and gait analysis in rats with spinal cord injury

Literatürde omurilik yaralanması sonrasında sensorimotor bozuklukları iyileştirmek için çeşitli elektriksel stimülasyon stratejileri araştırılmıştır. Bu çalışmada, transkütanöz elektriksel sinir stimülasyonu (TENS)(darbe genişliği: 0.3 ms, darbe frekansı: 2 Hz, genlik: 2 × motor eşik, süre: 30 dk. haftada 3 gün) omurilik yaralanmalı (OY) sıçanlarda tibial sinire bilateral olarak uygulandı. Çalışmaya sham (n=10), SCI (n=15), NS-sham (n=6) ve NS-SCI (n=18) grupları ve son noktalar 1. gün (D1), 7. gün (D7), 1. ay (M1) ve 2. ay (M2) olarak belirlendi. T8-T9 laminektomiden sonra, bilgisayar kontrollü özel yapım impaktör cihazıyla (kontaktör çapı: 2,3 mm, tepe kuvveti: 0,9-2 N, yer değiştirme: 1,75 mm, süre: 0.5 s) kontüzyon tipi omurilik yaralanması indüklendi. Yaralanmanın ve iyileşmenin şiddeti (orta-şiddetli) Basso, Beattie ve Bresnahan (BBB) lokomotor derecelendirme ölçeği ile ölçüldü. Mekanik geri çekilme eşiği von Frey filamentleri ile ölçüldü. Yüksek hızlı (120 fps) video kayıtlarından her bir patiyi izlemek için DeepLabCut sistemi kullanıldı ve yürüyüş parametreleri (basma/salınım/adım fazları, basma fazı oranı, adım uzunluğu, pati alanı) hız için detrending yapılmadan önce Matlab'da çıkarıldı. Ortalama BBB skorları yaralanma sonrasında önemli ölçüde azaldı (D1: 0). M2'de iyileşme NS-SCI'da (BBB: 17.5) SCI'dan (BBB: 8) daha yüksekti (p = 0.0031). vF skorları da iyileşti ancak SCI ve NS-SCI arasında istatistiksel fark bulunamadı (p = 0.495). Yürüme parametrelerinde, TENS'in olumlu etkisi D14'e kadar gözlendi; ancak, D14'ten sonra basma fazı oranı ve pati alanında tersine bir eğilim oldu. Genel olarak, TENS'in OY sonrası lokomotor fonksiyon ve adımlama üzerinde olumlu etkileri olmuştur. Bununla birlikte, TENS'in adım atma ile senkronize uygulanması, gelecekteki çalışmalarda yürüme parametreleri açısından daha iyi sonuçlar doğurabilir.