Les operations dialectiques chez les philosophes allemands post-kantiens precede d'une presentation raisonnee de l'usage que font les grecs du terme "dialectique"

Diyalektik kavramı son zamanlarda epey eleştirilmiştir ama yine de onufelsefe için vazgeçilmez yapan bir özelliği vardır. Önce eski Yunan düşünürlerindetartışma karşılıklı çürütme gibi anlamlardan başlayarak Platon'da karşılıklı akılyürütme, Aristoteles'te olası çelişki hesaplama, Stoikacılarda bir mantık düzeninibelirten diyalektik Alman idealist düşünürleri tarafından yeniden ele alınmıştır.Kant diyalektiği görünüşün mantığını açıklamayı sağlayan bir silah olarak elealırken Aristoteles'e daha yakındır. Ondan sonra gelen düşünürlerden Fichte felsefibir bilimin oluşumunda temel varsayım olarak çatışmalı diyalektiği göxündemegetirir. Schleiermacher'de duyguların aracılığıyla dış dünyayı kavrarken bir çatışmayaratan diyalektik, Schelling' de mutlak bir doğaya özdeş giden düşünce felsefesiolarak açılır. Hegel ise diyalektiği varlığın başkalaşımları sürecinde kendine dönendüşüncenin taçlandığı bir ana dönüştürmüştür.Özle ilgili tartışmalarda, her türlü ölçünün göreciliği sorununda ortaya çıkandiyalektik, Alman idealistleride belirlenimle dönüşüm arasındaki Aristoteles'inmetafiziğinden bu yana yapılan ayrımın ortadan kaldırılması olarak datanımlanabilir.Öznellik ve özdeşliğe aşırı vurgu yapan Alman İdealistleri bu bakımdaneliştirilseler de bu kavramlar gündeme geldikçe sorunların çözülmesinde yardımcıolacaklardır.