Orhan Pamuk'un Kar'ında epigrafik ilişkiler

ÖZETORHAN PAMUK'UN KAR'INDA EPİGRAFİK İLİŞKİLERRiley, Nathaniel BrannYüksek Lisans, Türk Edebiyatı BölümüTez Yöneticisi: Dr. Süha OğuzertemHaziran 2007Orhan Pamuk'un siyasal romanı Kar'ın çok boyutlu kışkırtıcılığı, her türlüönyargıyı sorgulamak üzere tasarlanmış bilinçli bir edebû tezat stratejisidir. Romanınkarakterlerinin kimlik çelişkileri, beylik etiketlerin isabetsizliğine dikkat çekerekokuru kendine özgülüğe ve bireyselliğe davet eder. Beyazla siyah, cennetlecehennem gibi karşıtlıkların kitapta belirsiz gri ve pastel renk tonlarıyla betimleri vekar tanesi şemasının çok boyutlu simetrisi, hakikatin basite indirgenemeyeceğineişaret eder.Bu bağlamda, Robert Browning'in ?Bishop Blougram's Apology? (PapazBlougram'ın Maruzatı) başlıklı şiiri, Stendhal'in La Chartreuse de Parme (ParmaManastırı) başlıklı romanı, Dostoyevski'nin Cinler'i ve Joseph Conrad'ın UnderWestern Eyes'ından (Batılı Gözler Altında / Batı Gözüyle) alıntılanmış epigraflarKar için önem taşımaktadır. Kar'la epigrafik kaynakları arasındaki kısmen somut,kısmen soyut benzerliklerden yola çıkıldığında, anlamlı görünen bazı yapısal tezatlarda göze çarpar. Bu tezat stratejisi, sonuçta, sanıldığı gibi önyargılı değil, çoğulcu veanti-Oryantalist olarak değerlendirilebilir. Dolayısıyla, Kar'ın epigrafları, siyasalroman türünün büyük ustalarına yapılan bir ?şapka çıkarma? jestinden çokmetinlerarası cevap, nazire veya parodi sayılabilir.Anahtar Sözcükler: Metinlerarasılık, Tezat, Oksimoron, Önyargı, Mimarlıkiii