Origen'in kurtuluş anlayışı

Dinin ana gayelerinden biri inananları bu dünya kadar ölüm sonrası dünya için de hazırlamaktır. Bu yüzden kurtuluş ile ilgili öğretiler her dinin temel öğretilerindendir. Dinden dine göre bunun yöntemi değişse de temelde hepsi sonsuz mutluluğu ve kurtuluşu hedeflemektedir. Hıristiyanlık içinde de kurtuluş ile alakalı farklı düşünceler geliştirilmiştir. Hıristiyanlığın ilk dönemleri bu bağlamda çok çeşitli bir çerçeve çizmektedir. 2. ve 3. yüzyılda yaşamış Origen de bu dönemde öne çıkmış teologlardan biridir. Bu tezde evrensel kurtuluş anlayışını ilk defa sistemleştiren kişi olarak bilinen Origen'in kurtuluş hakkındaki görüşleri incelenmiştir. Origen'in "apokatastasis" anlayışını temele koyarak sistemleştirdiği kurtuluş anlayışını hangi teolojik doktrinlere dayandırdığı, ilk dönem Hıristiyanlarının ve Kutsal Kitap'ın ortaya koyduğu kurtuluş anlayışlarının ne olduğu ve bunların Origen'in kurtuluş anlayışıyla ne tür bir ilişkisi olduğunun incelenmesi çalışmanın ana hedefini oluşturmuştur. Amaçlar doğrultusunda ilk bölümde Apokatastasis kelimesinin tanımı, İskenderiye'deki entelektüel birikim ve bazı ilk dönem Hıristiyanlarının kurtuluş görüşleri ele alınmıştır. İkinci bölümde Eski Ahit ve Yeni Ahit'in içerdiği kurtuluş ile alakalı terimler ve kurtuluş anlayışı incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise Origen'in kurtuluş anlayışı bağlamında farklı tartışmalar ve yorumlamalar çevresinde Tanrı, yaratılış, ruh, diriliş, özgür irade ve apokatastasis anlayışı üzerinde durulmuştur. Sonuç bölümünde ise elde edilen bilgiler araştırma sorularına cevap olarak tartışılmıştır. Anahtar Kelimeler: Origen, Kurtuluş, İskenderiye, Hıristiyanlık, Erken Dönem