Ortaöğretim öğrencilerinin matematiksel düşünmeye problem çözmeye ve matematiğe yönelik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Matematik dersi, tüm ülkelerde önemli ve zorunlu derslerden biridir. Okulların, ilgili kültür veya politik sistem ne olursa olsun, tüm çocuklara ve ergenlere temel matematiksel bilişsel yetenekler ve ustalık becerileri kazandırmaları gerektiği konusunda uluslararası bir fikir birliği vardır. Ancak matematik öğretimine ilişkin birçok ülkede eğitim sisteminde zorluklar yaşandığı görülmektedir. Matematik öğretiminde karşılaşılan problemlerin başında öğrencilerin matematiğin sadece soyut yapısıyla karşı karşıya kalması ve öğrencilerin ne olduğunu anlamadıkları kavram ve kuralları uygulayarak sınavlarda başarılı olmayı amaçlamaları gelmektedir. Bu durumun temelinde öğrencilerin matematiksel düşünme ve problem çözme yeterliliklerinin yeterince gelişmemiş olmasından dolayı matematiğe karşı olumsuz tutum geliştirmiş olmalarının etkili olabileceği düşünülebilir. Bu düşünceden hareketle bu araştırmanın amacını, ortaöğretim öğrencilerinin matematiksel düşünmeye, problem çözmeye ve matematiğe yönelik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi oluşturmaktadır. Araştırma, betimsel nitelikli bir tarama araştırmasıdır. Araştırma deseni olarak ilişkisel ve nedensel karşılaştırma deseni kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Batı Karadeniz Bölümünde bir ilçede yer alan 448 ortaöğretim öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada matematik problem çözme tutum ölçeği, matematiksel düşünme ölçeği ve matematiğe karşı tutum ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistiklerin yanı sıra, korelasyon ve çoklu regresyon analizi-Stepwise metodu kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; ortaöğretim öğrencilerin matematik problem çözme tutumları, matematiksel düşünme boyutları ve matematiğe karşı tutumlarının orta düzeyin üzerinde olduğu bulunmuştur. Öğrencilerin matematik problem çözme tutumları, matematiksel düşünme ve matematiğe karşı tutumlarının cinsiyete göre farklılaşmadığı, sınıf düzeyine göre farklılaşmanın olduğu görülmüştür. Diğer taraftan değişkenler arasındaki korelasyonun pozitif, anlamlı ve yüksek olduğu bulunmuştur. Ortaöğretim öğrencilerinin matematik problem çözme tutumları ve matematiksel düşünme boyutları arttıkça, matematiğe karşı tutumlarının arttığı belirlenmiştir. Yapılan çoklu regresyon analizi sonucuna göre ortaöğretim öğrencilerinin matematik problem çözme tutumları ve matematiksel düşünme boyutlarının, matematiğe karşı tutumlarının anlamlı yordayıcısı olduğu belirlenmiştir.