Ortaokul öğrencilerinin internet kullanımı ve ebeveynlerinin dijital ebeveynlik farkındalıklarının incelenmesi

Günümüzde internetin bireyler üzerindeki etkileri incelendiğinde, fiziksel, ruhsal ve sosyal olarak bazı etkilerinin olduğu görülmektedir. Dijital dünya, kullanıcılarına olumlu ya da olumsuz bazı yönler sunmaktadır. Çocuk kullanıcılar bilişsel ve psikolojik anlamda olgunlaşmalarını tamamlamadıkları için olumsuzluklar karşısında en büyük risk grubunu oluşturmaktadır. Bu durum karşısında ebeveynlerin dijital ebeveynlik becerilerine sahip olmaları çocukların internetin olası risklerine karşı korunmasında önemli bir yere sahiptir. Çalışmada, ortaokul öğrencilerinin internet teknolojilerini kullanma biçimleri, aile içi iletişimin çocuğun internet kullanma biçimini nasıl şekillendirdiği ve ebeveynlerin dijital ebeveynlik farkındalıkları ele alınmıştır. Bu kapsamda araştırmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin internet kullanma biçimleri ile ebeveynlerinin dijital ebeveynlik tutumlarının nasıl şekillendiğini ortaya koymaktır. Nitel araştırma olarak tasarlanan bu çalışmada fenomenolojik desen kullanılmıştır. Çalışmada veri toplama tekniği olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu ile amaçlı örnekleme yöntemine uygun ortaokul öğrencisi 18 çocuk ve bu çocukların ebeveynleri 18 kişi olmak üzere toplam 36 kişi ile görüşmeler yapılmıştır. Görüşmecilerden elde edilen veriler MAXQDA nitel veri analiz programına yüklenerek analiz edilmiştir. Araştırmanın bulgularına göre dijital ebeveynlik farkındalığı yüksek olan ebeveynlerin, çocuklarını doğru internet kullanma yönünde yönlendirdikleri, farkında olma rolü kapsamında internetin riskli yönlerine daha çok değindikleri ve bu noktada kaygılandıkları sonucuna ulaşılmıştır. Fırsatlardan faydalanma ve etik rol kapsamında ise daha az yönlendirici oldukları görülmüştür. Ebeveyn ile çocuk iletişiminin güçlü olduğu ailelerde, çocukların olumlu internet kullanma davranışına sahip olduğu saptanmıştır. Ayrıca çocukların internet kullanma biçimlerinde ise interneti daha çok eğitim, oyun, sosyalleşmek ve haberleşmek amacıyla kullandıkları sonucuna ulaşılmıştır.