Ortodontik tedavi sonrasında kullanılan farklı sabit pekiştirme aygıtlarının kopma dayanımlarının değerlendirilmesi

Amaç: 3 çeşit pekiştirme aygıtının ve 2 çeşit kompozit materyalinin kopma dayanımının laboratuvar testi ile incelenmesi ve karşılaştırılmasıdır. Materyal ve Metot: Toplamda 96 alt kesici diş ile ikili çiftler halinde 48 adet numune oluşturulmuştur. Ardından 48 numune bloğu her grupta 8 numune olacak şekilde rastgele 6 gruba ayrılmıştır. 3 farklı retainer teli ve 2 farklı kompozit materyali kullanılmıştır. Kullanılan teller: Penta-one (0.0215-inch round wire), Remalloy (0.032-inch plain round wire) ve Dead wire (10x28) olup, kompozit materyalleri: Tansbond XT (3M Unitek, Monrovia, CA) ve Transbond LR (3M Unitek, Monrovia, CA)'dir. Kullanılan pekiştirme aygıtlarının kopma dayanımları MTS marka (Criterion Model, USA) C42.503 model evrensel test cihazıyla ölçülmüştür. Bulgular: Gruplar arasında tepe gerilimi ve tepe yükü ortalamaları açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmaktadır (p:0.000; p<0.05). Remalloy grubunun tepe gerilimi ve tepe yükü ortalaması, Penta-one ve Dead wire gruplarından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0.05). Penta-one grubunun tepe gerilimi ve tepe yükü ortalaması Dead wire grubundan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0.05). Tepe gerilimi ve tepe yükü düzeyleri arasında istatistiksel olarak; tellere göre anlamlı farklılık vardır (p:0.000; p<0.05), kompozite göre anlamlı bir farklılık yoktur (p:0.088; p>0.05). Tel ve kompozitin ortak etkisi istatistiksel olarak anlamlı değildir (p:0.466; p>0.01). Sonuç: Retainer telleri arasında kopma dayanımı en yüksek Remalloy olup, bunu Penta-one takip ederken en dayanıksızı Dead wire olmuştur. Kompozitler arasında Transbond XT, Transbond LR ye göre daha dayanıklı çıksa da bu fark anlamlı değildir. 3 çeşit retainer teli de kopma dayanımı açısından yeterli bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Pekiştirme, retansiyon, retainer, relaps, nüks, ortodonti