Playgroups and changing early childhood paradigms

Bu tez, İstanbul'daki oyun gruplarının erken çocukluk pratiklerinde değişen paradigmaları nasıl yansıttığını, farklı sosyo-ekonomik geçmişlere sahip annelerin deneyimleri üzerinden incelemektedir. Nitel araştırma yöntemlerini kullanan çalışma, annelerin oyun gruplarına katılma sebeplerini ve sosyal sınıflara göre algılarının nasıl farklılaştığını ya da benzeştiğini araştırmaktadır. Belediye ve özel sektörce düzenlenen oyun gruplarına katılan toplam 31 anneyle gerçekleştirilen derinlemesine görüşmeler; annelerin motivasyonları, oyun gruplarından elde ettikleri kazanımlar ve oyun grubu katılımına yükledikleri sosyo-kültürel anlamlara dair ayrıntılı veriler sunmaktadır. Bulgular, annelerin çocuklarının sosyalleşme ve bağımsızlaşmasında oyun gruplarının önemli rol oynadığı konusunda güçlü bir fikir birliğine sahip olduklarını, aynı zamanda annelerin sosyal destek bulmalarına ve izolasyonlarının azalmasına da katkı sağladığını ortaya koymaktadır. Farklı sınıfsal geçmişlerden gelmelerine rağmen anneler, erken çocukluk deneyimleri ve kaygılarında birbirlerinden uzaklaşmaktan çok ortak noktalarda buluşmaktadırlar. Bununla birlikte, sınıfsal temelde annelerin erişebildikleri kaynaklarda ve tercih ettikleri etkinlik türlerinde farklılıklar ortaya çıkmakta, erken çocukluk pratiklerinin toplumsal yeniden üretime ve sınıfsal ayrımların pekişmesine nasıl katkıda bulunduğu görülmektedir. Bu çalışma, sınıfsal habitus, ebeveynlik stratejileri ve kent dinamikleri arasındaki ilişkiye ışık tutarak çocukların gelişim süreçlerindeki sınıfsal eşitsizliklerin azaltılmasında adil erken çocukluk hizmetlerinin önemini vurgulamaktadır.