Sonlu elemanlar metodu kullanılarak mekanik açıdan stabilize edilmiş dolgu duvar üzerinde parametrik çalışma

Mekanik olarak stabilize edilmiş dolgu duvarlar, geleneksel olarak kullanılan ağırlık duvarlarına göre basit yapım teknikleri, estetik açıdan görüm ve maliyet açısından daha iyi çözümler sunar. Bu çalışma güçlendirilmiş istinat duvarlarının analizini sunmaktadır. PLAXIS 2D lisanslı sonlu elemanlar programı kullanılarak mekanik olarak stabilize edilmiş dolgu duvarların mühendislik özellikleri ve bu duvarların davranışında etkili olan çeşitli parametreler incelenmiştir. Donatı uzunluğu, donatı tabakaları arasındaki dikey boşluklar, donatının sertliği, duvar yüksekliği,yüzey elemanlarının kalınlığı, trafik yükünün pozisyonu ve güçlendirilmiş zeminin tipi gibi geometrik parametreler analiz edilmiş ve etkiyen yüklerin donatılar ve duvar deformasyonları üzerinde ki etkileri incelenmiştir.Sonuçlar göstermiştir ki; etkiyen yükler genellikle donatı uzunluğundan, donatı sertliğinden ve yüzey elemanlarını kalınlığından bağımsızdır. Genellikle eksenel kuvvetler, duvar yüksekliğinin, geogrid tabakalar arasında ki dikey boşlukların ve dolgu zeminin içsel sürtünme açısının artmasıyla artış göstermiştir. Duvar deformasyonları genellikle geogrid uzunluklarına bağlı olmakta ve L/H oranı 0.7 olduğunda kabul edilebilir sonuçlar elde edilebilmektedir. Duvar deformasyonları ayrıca, geogrid sertliğinin artışına bağlı olarak azalma eğilimi göstermiştir ve bundan dolayı kullanım için yüksek dayanımlı geogridler önerilmiştir. Bunlara ek olarak, geogrid tabakalar arasında ki dikey boşluklar yatay yöndeki deformasyonlarda da etkili olmuştur ve minimum değer olarak bu dikey boşluklar 0.5 m olarak, mekanik olarak stabilize edilmiş dolgu duvarların tasarımında kullanılabileceği önerilmiştir.