Between rupture and bargaining: Political strategies of secessionist governing parties in Catalonia and Scotland

Bölgelerinde başat konumda olan devletsiz milliyetçi partileri ayrılıkçı pozisyonlar benimsemeye iten etmenler nelerdir? Geçtiğimiz on yıl içinde, Katalonya ve İskoçya'daki bağımsızlık referandumları, bu soruyu siyasal partiler ve milliyetçilik çalışmalarında güncel ve önemli bir başlık haline getirdi. Bu referandumlar yeni devletlerin kurulmasıyla sonuçlanmasa da ayrılık yönünde en somut girişimleri temsil etmektedir. Süreç izleme yöntemi ve siyasi elitler ile aktivistlerle yapılan yarı yapılandırılmış derinlemesine mülakatları kullanan bu karşılaştırmalı çalışma, kendi bölgelerinde ana akım milliyetçi partiler olan Katalonya'nın Demokratik Kavuşumu ve İskoç Ulusal Partisi'nin siyasi stratejilerini incelemektedir. Çalışma, devletsiz milliyetçi parti ailesi yelpazesinin görece ılımlı ucunda yer alan bu iki partinin ayrılıkçılık söyleminin ötesine geçerek referandumlar yoluyla bağımsızlık yönünde nasıl somut bir girişimde bulundukları sorusuna yanıt aramaktadır. Çalışma, bu partilerin bölgesel stratejilerindeki radikalleşmenin farklı yollarını ve kopuş ile pazarlık arasında gidip gelen stratejik belirsizliklerini analiz etmektedir. Bu süreci birbiriyle ilişkili üç değişkenle açıklamaktadır: merkezdeki "muğlak çerçeveli" anayasal bağlamlar, çevrede mali egemenlik için artan talepler ve ayrılıkçılığın içsel konfigürasyonu. Geleneksel yapısalcı yaklaşımlardan farklı olarak bu çalışma, dönüm noktalarında liderlik failliği ile kurumsal bağlamlar arasındaki etkileşimi vurgulamakta ve ayrılıkçılığı heterojen ve dinamik bir olgu olarak çerçevelemektedir.