Algı ve eşlikçileri: Iris Murdoch'ın seçili romanlarında kişilerarasılık meselesi

Algılama, insanların etrafındaki dünya ile ilişki kurması için temel bir araçtır. İnsan, herhangi bir anda, tahammül edilemeyecek kadar büyük ölçüde, büyük kısmı seçici algısı dışında kalan duyusal veriye maruz kalır. Eğer algının eşlikçileri, insanın zihinsel melekelerle donandığı dünyada, aynı zamanda "olan"ı perdelemeseydi, başkalarıyla olan karşılaşmalar daha az sorunlu olabilirdi. Dolayısıyla bakış açılarının varlığının zorunluluğundan kaynaklanan, bilgiye ilişkin tereddüt engeli, gerçeklik ve gerçekliğin algısı arasındaki boşluğu daha da büyütmektedir. Bu tez, R. D. Laing'in ortak çalışmaya dayalı 'kişilerarası algılama' kuramında açıklanan sosyal fenomenoloji anlayışını kullanarak Iris Murdoch'ın seçili romanlarında kişilerarası ilişkilerdeki dinamikleri incelemeyi amaçlar. Kişilerarası sorunların büyük bir bölümünün algıya ve bilahare davranışa yön veren eşlikçilerin hatalı yönetiminden kaynaklandığını savunur. Eşlikçilerin ahenkli işletimini bir ek gereklilik olarak önererek, kişilerarası irtibatı kavramakta Laing'in 'direkt' ve 'öte' bakış açılarının önemini vurgular.