Periferik vestibüler hastalıklarda vestibüler uyarılmış miyojenik potansiyeller

Vestibüler uyarılmış miyojenik potansiyeller (VEMP) sternokleidomastoid (SKM) kasın tonik kontraksiyonu sırasında yüksek şiddette işitsel stimulus verilerek elde edilen elektromiyografik yanıtlardır. VEMP testi sakkül ve inferior vestibüler sinir fonksiyonunu ortaya koyan bir testtir. Bizim çalışmamızdaki amacımız Meniere hastalığında (MH), Vestibüler Nöronitte (VN) ve iyi huylu tekrarlayıcı pozisyonal baş dönmesi (BPPV) hastalığında VEMP testinin tanıda ve ayırıcı tanıdaki yerini belirleyebilmektir. Bu çalışma, kliniğimize Ekim 2012 - Ekim 2013 tarihleri arasında KBB hekimleri tarafından tanımlanmış Meniere, BPPV ve Vestibüler Nöronit tanısı konulmuş ve VEMP testi yapılmış 20-60 yaş arasındaki hastaların dosyalarının ve test sonuçlarının geriye dönük olarak incelenmesiyle yapılmıştır. VEMP cihazının sonuçlarının normalizasyonu için daha önce test yapılmış aynı yaş grubundaki sağlıklı bireyler kontrol grubu olarak değerlendirilmiştir. Kontrol grubundan 15 hastanın 30 kulağı, BPPV grubunda 20 hastanın 21 kulağı, MH grubunda 21 hastanın 27 kulağı ve VN grubunda 15 hastanın 15 kulağı çalışmaya dahil edilmiştir. Kontrol grubunda 1 kulakta (%3,33) p13 latans uzaması saptanması haricinde patoloji saptanmamıştır. Meniere?li hasta grubunda etkilenen 6 kulakta (%28,57) VEMP cevabı elde edilememiş, 4 kulakta (%26,66) yüksek asimetri oranı (AO) saptanmış, 8 kulakta (%38,09) p13 ve/veya n23 latans uzaması ve 3 kulakta (%14,28) interlatans uzaması bulunmuş ve toplamda %51,8 oranında patolojik VEMP tespit edilmiştir. VN?li hasta grubunda ise etkilenen 2 kulakta (%13,33) VEMP cevabı elde edilememiş, 3 kulakta (%20) yüksek AO hesaplanmış, 4 kulakta (%30,76) p13 ve/veya n23 latans uzaması ve 3 kulakta (%23,07) interlatans uzaması ve toplamda %46,66 oranında VEMP patolojisi saptanmıştır. BPPV?li hasta grubunda etkilenen 2 kulakta (%9,52) VEMP cevabı elde edilememiş, 2 kulakta (%11,11) AO yüksek saptanmış, 5 kulakta (%26,31) p13 ve/veya n23 latans uzaması ve 3 kulakta (%15,78) interlatans uzaması bulunmuş ve toplamda %33,33 oranında patolojik VEMP tespit edilmiştir. Kontrol grubuyla karşılaştırıldığında tüm hasta gruplarında daha fala kulakta VEMP patolojisi saptanmıştır (x2 testi p<0,05) Sonuç olarak; VEMP testi periferik vestibüler patolojili hastalarda uygulanması kolay bir testtir. Anamnez ve fizik muayene ile bilikte değerlendirildiğinde MH, VN ve BPPV gibi periferik vestibüler hastalıkların tanısında önemli bir yere sahiptir. Bu hastalıkların ayırıcı tanısındaki öneminin daha iyi anlaşılabilmesi için geniş hasta gruplarında uzun dönem takipli çalışmalara ihtiyaç vardır