Periprostetik diz enfeksiyonu sonrası iki aşamalı revizyon cerrahisi yapılan hastalarda risk analizi, klinik ve fonksiyonel sonuçların incelenmesi

Giriş: Periprostetik enfeksiyon (PPE), total diz artroplastisi sonrası en çok korkulan komplikasyonlardan birisidir. Günümüzde gelişen tıbbi teknoloji ile birlikte, artan tanı yöntemleri sayesinde PPE tanısı koymak daha kolay hale gelmiştir. Kronik PPE tedavisinde halen kabul gören altın standart yöntem iki aşamalı revizyondur. Çalışmamızın amacını; PPE nedeniyle iki aşamalı revizyon cerrahisi yapılan hastalarda; orta dönemde reenfeksiyon ve implant yetmezlik risk analizi ile birlikte, klinik ve fonksiyonel sonuçların belirlenmesi ve bunlara etki eden değişkenlerin ortaya konulması olarak belirledik. Hastalar ve Yöntem: 2000 ile 2019 yılları arasında kliniğimizde PPE tanısı ile iki aşamalı revizyon yapılan 58 (51 kadın, 7 erkek) hasta çalışmaya dahil edildi. PPE tanı sürecindeki hastaların demografik özellikleri, fizik muayene bulguları, laboratuar parametreleri, ameliyat bilgileri, komplikasyonlar detaylı şekilde retrospektif olarak incelendi. Hastaların son kontrollerinde fonksiyonel durumları; eklem hareket açıklığı, Knee Society Score (KSS) ve SF-12 skorları ile değerlendirildi. Reenfeksiyon oranı ve gelişmesine etki eden faktörler, implant ve genel sağkalım değerleri, regresyon ve sağkalım analizleri ile değerlendirildi. Bulgular: 58 hastanın birinci aşama revizyon sırasında ortalama yaşı 73.43 (53-87) yıl, total diz artroplastisi (TDA) sonrası PPE tanı almasına kadar geçen süre ortalama 31.03 (0.5-185) ay, 1. ve 2. aşama revizyon arası geçen süre ortalama 9.45 (2-35) aydır. İkinci aşama revizyon sonrası ortalama takip süresi 60.62 aydır. Hastaların %93.1'i MSIS enfeksiyon tanı kriterlerini karşılamaktaydı. 1. aşama revizyonda olguların %56.8'ine eklemli, %39.7'sine ise statik spacer konulmuş. Olguların %10.4'ünde reenfeksiyon gözlenmiştir. Reenfeksiyona etki eden faktörler arasında 2. aşama revizyon öncesi CRP düzeyi anlamlı bulundu (enfeksiyonsuz grupta ortalama 4 mg/L, reenfeksiyon grubunda ortalama 8.5 mg/L). 2. aşama revizyonda antibiyotikli çimento kullanımının reenfeksiyon gelişimine etkisi izlenmedi (ortalama reenfeksiyon oranı antibiyotikli çimento grubunda %10, antibiyotiksiz çimento grubunda %10.5). Enfeksiyonsuz protez sağkalımının, 5 yılda % 85.5 olduğu görüldü. İlk 1 yıllık mortalite oranı %0, ilk 3 yılda %3.5 olup, 5 yıllık mortalite oranının %8.7 olduğu görüldü. İleri yaş ve reenfeksiyon gelişiminin mortaliteyi arttırdığı görüldü. Hastaların fonksiyonel skorlarına baktığımızda PPE tanısı konduğu andaki ve 2. aşama revizyon sonrası eklem hareket açıklıkları arasında anlamlı fark saptanmamakla birlikte, KSS'lerinde 2. aşama revizyon sonrası istatistiksel olarak anlamlı derecede iyileşme görüldü. Çıkarımlar: Serimizde ortalama 5 yıllık takip sonucunda 2 aşamalı revizyon yapılan hastaların reenfeksiyon oranları %10.4 olarak belirlendi. Bu oran literatürde belirtilen diğer kliniklerin oranları ile benzerdir (%0-41). Yukarıdaki sonuçlara ek olarak eklemli spacer kullanımının enfeksiyon eradikasyonu, komplikasyon gelişimi, reoperasyon ihtiyacı ve fonskiyonel sonuçlar açısından statik spacera göre anlamlı üstünlüğü saptanmadı. Birinci ve ikinci aşama revizyon arası sürenin uzun olmasının anlamlı fonksiyon kaybına neden olmadığı görüldü.