Pestisitlerin trofik transfer sonucu ortaya çıkan etkilerinin iki türden oluşan (Chlorella vulgaris ve daphnia magna) tatlı su besin zincirinde değerlendirilmesi

Pestisitler uygulandıkları alanda bulunan bütün organizmaları farklı düzeylerde de olsa doğrudan etkilerken maruz kalan organizmalarda birikebilirler, biyotransforme olarak daha toksik metabolitlere dönüşebilirler ve/veya canlı etkileşimleri ve besin zinciri yoluyla canlıdan canlıya transfer olabilirler. Bu çalışmada glifosat bazlı bir herbisit (GBH) ve trifloksistrobin bazlı bir fungusite (TBF) besin zinciri yolu ile maruz kalmanın Daphnia magna üzerindeki etkileri, biyokimyasal ve morfolojik belirteçler kullanılarak değerlendirildi. Çalışmada tatlı su ekosistemlerinin üreticiler düzeyini temsil eden bir alg türü olan Chlorella vulgaris ve birincil tüketiciler düzeyini temsil eden su piresi, Daphniamagna test organizması olarak seçildi. Hem ortalama letal konsantrasyon (LC50) belirleme çalışmalarında hem de farklı ortamların (beslenmeyen, karışım yemle beslenen ve Chlorella ile beslenen) pestisit toksisitesi üzerine etkilerinin değerlendirildiği çalışmalarda, maruz bırakılan D. magna bireylerinin letalite düzeyleri, boy, en ve spin uzunlukları belirlendi. Ayrıca farklı ortamlarda pestisitlere maruz bırakılan D. magna erginlerinde glutatyon S-transferaz, glutatyon reduktaz, katalaz (CAT), karboksilesteraz, asetilkolinesteraz aktiviteleri ve redükte glutatyon düzeyi ölçüldü. GBH ve TBF'nin D. magna için 48 saatlik LC50 değerleri sırasıyla 253.1 mg/L ve 20.7 µg/L olarak belirlendi. Farklı ortamların pestisit toksisitesi üzerine etkilerinin değerlendirildiğinde çalışmalarda hem GBH ve hem de TBF için letalitenin konsantrasyon ilişkili olarak arttığı saptandı. Benzer şekilde her iki pestisit de CAT aktivitesinde artışa neden oldu. Letalitenin ve CAT aktivitesinin birlikte artması oksidatif stresle mücadele mekanizması olarak düşünülmektedir. Diğer yandan, her iki pestisit için de Chlorella ile beslenen gruplarda letaliteye benzer şekilde CAT aktivitesinin de daha az artış göstermesi Chlorella ile beslemenin oksidatif stres ve toksik etkiyi azalttığı sonucuna varılabilir.