The interaction between policy uncertainties and climate change: Evidence from emerging and developed countries

Yirmi birinci yüzyılın başlangıcından bu yana, dünyada birçok kez yüksek ekonomi politika belirsizliği (EPB) dönemi yaşanmıştır. İklim değişikliğinin son zamanlardaki yansımaları, iklim politika belirsizliklerine (İPB) ilişkin endişeleri de artırmıştır. Bu tez, gelişmekte olan ülkeler (GOÜ) ve gelişmiş ülkelerde EPB ve İPB'nin iklim değişikliği ile etkileşimini incelemektedir. Aynı zamanda refah ile çevresel bozulma arasında ters U şeklinde bir eğri öneren Çevresel Kuznets Eğrisi (ÇKE) hipotezini de test etmektedir. Bu amaçla, EPB'li Model 1 ve İPB'li Model 2 olmak üzere iki model oluşturulmuştur. Havuzlanmış Ortalama Grup (PMG) tahmincisi Model 1 sonuçlarına göre, nüfus iki ülke grubunda da uzun dönemde iklim değişikliği problemini artırmaktadır. EPB, tüketim etkisiyle tutarlı şekilde, enerji ve kirlilik yoğun emtiaların tüketimini azaltarak, GOÜ'lerde uzun dönemde iklim değişikliğini hafifletmektedir. Yenilenebilir enerji tüketimi ise, iki ülke grubunda da kısa dönemde iklim değişikliğini hafifletmekte olup, enerji dönüşümünün iklim değişikliğiyle mücadelede anahtar rol oynadığı ortaya konmaktadır. ÇKE hipotezi ise yalnızca Model 1'de, GOÜ'ler için doğrulanmaktadır. Bu sonuç, GOÜ'lerin temiz teknolojileri daha fazla benimsemesinin olumlu olduğunu ima etmektedir. Model 2'de hiçbir ülke grubu için ÇKE hipotezi doğrulanamazken, İPB'nin kısa dönemde gelişmekte olan ülkelerde iklim değişikliğini hafiflettiği görülmektedir. Tezin ilave analizinde, EİKT ülkelerinde enerjiye ilişkin göstergelerin cari açıkla ilişkisine dair kanıtlar bulunurken, enerji politikalarının ülke ekonomilerinin refahıyla bağlantılı olduğu sonucuna varılmaktadır.