Politika entegrasyonu yaklaşımı çerçevesinde Türkiye'de genç işsizlikle mücadele politikaları (2003-2018)

Kamu politikası, tarihsel süreç içerisinde analiz, karar verme gibi farklı alanlarda değişim göstererek yeni modellerin ve yaklaşımların gelişmeye başladığı bir disiplin halini almıştır. Söz konusu yeni yaklaşımlardan biri olan "Politika Entegrasyonu" (PE); farklı sektörlerdeki politika aktörlerinin çetrefilli, karmaşık veya çok boyutlu sorunları çözme konusunda ortaklaşa bir perspektif benimseyerek bir araya gelmesini ifade eden bir kamu politikası yaklaşımıdır. Daha çok çevre politikasındaki sorunları analiz etmek ve bütünleşik bir çerçevede çözmek için geliştirilen bu yaklaşım, ilerleyen dönemlerde sağlıktan eğitime kadar birçok alanda görülebilen "çetrefilli" sorunların analiziyle ön plana çıkmaya başlamıştır. Gençlik dönemi boyunca dinamik ve enerjik bir yapıya sahip bireylerin eğitim, ekonomi, sağlık gibi alanlarda sorunlar ile karşılaşma potansiyeli yüksektir. Genç işsizliği, bu önemli sorunlardan biri olarak görülmektedir. Gençler, makro veya mikro düzeyde birçok faktörün etkisiyle kısa veya uzun süre işsiz kalmaktadır. Bu işsizlik sürecinin genç bireylerin yanı sıra, toplumların ve ülkelerin gelişimi açısından da birçok maliyeti ortaya çıkarması söz konusudur. Nitekim uzun süre işsiz kalan gençler, kazandığı becerilerini zamanla kaybetmeye ve psikolojik sorunlar yaşamaya başlamaktadır. Gençlerin işsiz kalması, ülkelerin kalkınmasını ve üretim sürecini de olumsuz etkilemektedir. Özellikle 2000'li yıllardan itibaren Türkiye'de hızla yükselişe geçen genç işsizliğini azaltmak amacıyla aktif ve pasif istihdam politikaları uygulanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de 2003-2018 döneminde yürürlükte olan kalkınma planları ve stratejik planlar gibi politika belgelerinde yer alan politika hedefleri ile genç işsizliğinin çözümü arasında yeterli düzeyde entegrasyon ilişkisinin olup olmadığını ortaya koymaktır. Çalışmanın amacına ulaşmak için gerekli olan veriler ve bulgular, içerik analizi ve doküman analizi aracılığıyla elde edilmiştir. Yapılan bu analiz sonucunda, Türkiye'de genç işsizliğini önlemeye yönelik geliştirilen politika hedeflerinin, farklı sektörler arasında bütünleşmeyi sağlamada etkili olmadığı tespit edilmiştir.