Les politiques énergétiques globales dans le cadre du pic pétrolier

Petrol, oluşumu milyonlarca yıl alan, ancak endüstride ancak geçen yüzyılın ortasından itibaren yoğun olarak kullanılan sınırlı bir doğal kaynaktır. Bu kadar uzun bir sürede oluşmuş olan kaynakların, enerjisini yine bu kaynaklarlar alan bir sistemde yoğun ve sürekli artan bir hızda tüketilmesi ve bu süreçte yeni kaynakların oluşamaması kaynak tükenmesine bağlı olarak yakın gelecekte uygarlığı temelden sarsacak bir krizin yaşanacağı yönünde endişelere yol açmaktır. Zira 1970 yılından beri her yıl keşfedilen yeni petrol rezervlerinin toplam hacmi o yılki toplam petrol üretiminden düşük olmuştur. Bu çalışma, dilimize ?Petrolün Tepe Noktası? olarak çevrilebilecek, petrol üretiminin çan eğrisi modelini izleyecek şekilde toplam en yüksek noktasına ulaştıktan sonra kaynakların tükenmesine bağlı olarak düşeceğini savunan ?Peak Oil? teorisinin gelişmekte olan ülkeler bağlamında enerji politikalarındaki rolünü incelemektir. Ekonomik gelişme için enerjinin önemini, doğal kaynakların kıtlığını, alternatif enerji kaynaklarını ve gelişmekte olan ülkelerin sürekli artan enerji talebini ve seçilen uluslararası örgütlerin politika analizini içeren bir fonksiyonda, çalışma ?Peak Oil? teorisinin enerji politikalarındaki rolünün bağlayıcı olup olmadığı sorusuna cevap aramaktadır. İncelenen örgütler sırasıyla Petrol İhraç Eden Ülkeler Örgütü, Dünya Bankası ve Uluslararası Enerji Ajansı'dır.