Populism, failures, and a sense of crisis

Popülizm literatürü uzmanları, krizi çoğunlukla popülizmin ortaya çıkışındaki nedensel bağımsız kilit unsurlardan biri olarak görürler. Bu çalışma, krizi hali hazırda bulunan tetikleyici bir öğe olarak görmek yerine, onun algısal boyutunu dikkate almakta, krizi aslında bozulmalar olarak görmekte ve bozulmaların yalnızca kriz olarak algılandıklarında kriz olabileceklerini kabul etmektedir. Bu çalışma Benjamin Moffitt'in popülizmin iktidarda kalma becerisinin bozulmaları kriz olarak ebedileştirme becerisine dayandığı iddiasına odaklanmaktadır. Ernesto Laclau'nun popülizm anlayışını baz alarak, Türkiye vakası için bu iddianın doğru olup olamayabileceğini kontrol etmek için, yakın dönem ekonomik bozulma dönemleri örnek olay incelemeleri ile Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın söylemlerinin içerik analizini birleştirilerek karma yöntem ile keşifsel bir araştırma yürütülmüştür. Bozulma dönemlerine odaklanılırken, Erdoğan'ın söylemleri Türkiye halkının kriz algısını arttırabilme potansiyel becerilerine göre kategorize edilmiştir. Halktaki kriz algısındaki ve AKP'ye olan seçmen desteğindeki değişimler sunulurken, Erdoğan'ın kriz derinleştirici popülist retoriğinin kriz reddedici popülist retoriğinden daha yüksek olup olmadığı her örnek olay için kontrol edilmiştir. Bu yolla, Erdoğan'ın, Moffitt'in Hugo Chávez için kullandığı "popülist" profile uyup uymayabileceğini bulmak için nedensel değil fakat keşifsel bir çalışma yürütülmüştür. Fakat, bozulma dönemleri sayısının azlığı ve söylemsel veri kısıtları gibi şartlar altında, bulgular Erdoğan'ın bu "popülist" profile uymayabileceğine işaret ediyor.