Post-fordist duygular, imajlar ve zamanlar: Istanbul'da bir dijital medya ajansı'ndaki tedavüllerin etnografisi

Bu tez, çalışmaya, meta imajlarına ve bedensel sınırlara yapılan duygusal yatırımların yapımı ve bozumunu takip eder. Kısaca, arzulama ve emek vermeyi, şeyler, insanlar, duygular arasındaki zamansal ve mekansal ilişkiler içerisinde inceler. Yürütülen tartışma meta dolaşımının ivmelendiği, çalışma ve dinlencenin ve oyun ve emeğin ayrımının silikleştiği, dijital medya yazılımlarının, aletlerinin ve imkanlarının artan nüfuzunun deneyimlendiği bir arkaplan üzerinde işliyor. İstanbul'da bir dijital medya ajansında 2014 senesinde gerçekleştirdiğim katılımcı-gözlemci araştırmanın verilerinden yararlanıyorum. Girişte, tez boyunca iş gören kavramsal gerilimler ve çatışmalar tanımlıyorum. İlk bölümde etnografik çalışmamı, gözlemlediğim hesaplama, çıkarsama ve sınıflandırma pratiklerinin çağırdığı yenilik ve bütüncül toplum fantezileri dolayısıyla meta fetişizmi ve markalaşma tartışmalarına bağlıyorum. İkinci ve üçüncü bölümlerde dijital medya çalışanlarının zamansal ve mekansal dünyalarını örme biçimlerine ve bu anlatıların dijital işlerin mekanları, duyguları ve altyapılarıyla ne gibi ilişkiler oluşturduğuna eğiliyorum. Son bölümde, 'samimiyet' duygusunun muğlaklığına dair tanımlar yaptıktan sonra bunun işyerindeki hiyerarşik ve farklılaşmış pozisyonları nasıl haritaladığından hareketle, öznelerin kendilerini biçimlendirme pratiklerine dair çıkarımlar yapıyorum. Bu tezin amacı dijital/davranışsal reklamcılık pratiklerini küresel finansal kapitalizm, bilgi şebekeleri, ekonomik rasyonellikler ve zaman-mekan muammaları içerisinde konumlandırarak, zamansal anlatılar, mekan ve uzam, soyutlama ve bedenselleştirme, üretim ve yeniden üretim, duygulanımlar ve duygular, ve hafıza ve beklentilerle iştigal eden iktidar ilişkilerine dair yeni diyaloglar geliştirmektir.