Postmenopozlu kadinlarda gece yeme sendromu, vücut yağ yüzdesi ve yaşam kalitesi arasindaki ilişki

Bu çalışmada, gece yeme sendromu olan ve olmayan postmenopozlu kadınlarda vücut yağ yüzdesi ve yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışma kapsamına 1 Mart-30 Nisan 2019 tarihleri arasında Özel Mihrimah Sultan Tıp Merkezine başvuran Gece Yeme Sendromu olan (30 kişi) ve olmayan (30 kişi), toplam 60 postmenopozlu kadın alınmıştır. Çalışmaya dahil olan kişilere ilişkin veriler; demografik bilgi ve antropometrik ölçüm bilgilerinin değerlendirildiği "Genel Anket Formu" ile, gece yeme sendromunu belirlemek için "Gece Yeme Anketi" ile ve yaşam kaliteleri "SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği" ile değerlendirilmiştir. Bu veriler yüz yüze anket yöntemi ve bireysel görüşme ile elde edilmiştir. Toplanan verilerin istatiksel analizleri için SPSS 21.0 paket programı kullanılmıştır. Yaş ortalaması 56,5±4,2 yıl olan postmenopozlu kadınların gece yeme anket puanları; gece yeme sendromu olanlarda 44,2±3,7 ve olmayanlarda 22,1±3,8 çıkmıştır (p<0,05). Gece yeme sendromu olanların BKİ ortalaması (32,9±3,2) ve vücut yağ yüzdesi (43,1± 4,7), gece yeme sendromu olmayanlara göre (BKİ, 27,8±4,2; vücut yağ yüzdesi, 36,2±6,5) daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Yaşam kalite alt boyutları arasında; genel sağlık algısı, yaşamsallık, sosyal fonksiyon, mental rol ve mental sağlık puanları sırasıyla; gece yeme sendromu olanlarda 42,8±16,4; 32,1±17,6; 57,5±24,4; 22,2±40,4; 42,9±14,8 ve olmayanlarda 56,3±11,6; 62,0±12,6; 87,5±16,7; 85,5±29,9; 74,9±8,7'dir. Bu alt boyutlara bakıldığında gece yeme sendromu olan ve olmayan gruplar arasında tüm parametrelerde önemli fark bulunmuştur (p<0,05). Sonuç olarak postmenopozlu kadınlarda gece yeme sendromunu araştıran direkt bir çalışma bulunmadığından, bu alanda daha fazla çalışma yapılması gerekliliği düşünülmüştür.