Postmodern anlatım teknikleri açısından Hilmi Yavuz'un anlatıları

Bu doktora tezinin ana konusu Hilmi Yavuz'un anlatılarında kullanılan postmodern anlatım teknikleri ve bunların metin içerisindeki kullanımlarının nasıl ele alındığıdır. Tez, beş ana bölümden meydana gelmektedir. Birinci bölümde; postmodernizmin tarihçesi hakkında bilgi verilmiştir. Bu kavramın ortaya çıkışı, tarihsel gelişimi, dünya ve Türk edebiyatında nasıl alımlandığı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde postmodernizm öncesi dönemde edebiyatın, özellikle 'roman' türünün geçirdiği evrimden söz edilmiştir. Postmodern edebiyatla ortaya çıkan 'anlatı' türü tanıtılmış, bu bağlamda Hilmi Yavuz'un görüşlerine yer verilmiştir. Ayrıca Fredric Jameson gibi kuramcıların dönemle ilgili düşünceleri aktarılmıştır. Üçüncü bölümde; Hilmi Yavuz'un biyografisi, edebî kişiliği ve eserleri ele alınmıştır. Dördüncü bölümde; Hilmi Yavuz'un, anlatılarında 'anlatı' türü üzerinde nasıl durduğu ve bu tür hakkında neler düşündüğü anlatılarından alıntılar yaparak aktarılmıştır. Anlatılarında temel problem olarak ele aldığı "anlatıcı sorunsalı" üzerine Yavuz'un ne yapmaya çalıştığı, postmodernzimdeki 'şizofreni' kavramı üzerinden açıklanmıştır. Beşinci ve son bölümde ise Hilmi Yavuz'un; Taormina, Fehmi K.'nın Acayip Serüvenleri, Kuyu ve Saatine Bakan Adam anlatılarında kullanılan postmodern anlatım teknikleri, metinlerarasılık, parodi, pastiş ve üstkurmaca üzerinden örneklerle gösterilmiştir. Anahtar Kelimeler: Postmodernizm, postmodern anlatı, şizofreni, Hilmi Yavuz, postmodern anlatım teknikleri.