Pozitif psikolojik sermayenin uyumsal performans üzerindeki etkisinde yenilikçi iş davranışları ve işe angaje olmanın aracı rolü

Günümüzün dinamik ve rekabetçi iş dünyasında, çalışanların psikolojik kaynakları, organizasyonların sürdürülebilir başarısı için stratejik bir unsur olarak öne çıkmaktadır. Organizasyonlar, sürekli değişen ve belirsiz çevresel koşullara uyum sağlamak ve rekabet avantajlarını sürdürmek için insan kaynaklarının kapasitelerini artırma yollarını aramaktadır. Bu doğrultuda, çalışanların öz yeterlilik, umut, iyimserlik ve psikolojik dayanıklılık gibi pozitif özelliklerini içeren pozitif psikolojik sermaye kavramı, bireysel ve örgütsel düzeyde performansın sürdürülebilirliğini destekleyen temel bir güç olarak öne çıkmaktadır. Mevcut çalışma ile organizasyonların başarısını şekillendiren temel psikolojik ve davranışsal unsurlar ele alınmaktadır. Bu çalışma, pozitif psikolojik sermayenin (öz yeterlilik, umut, iyimserlik ve psikolojik dayanıklılık) çalışanların uyumsal performansı üzerindeki etkisini incelemekte ve bu etkide yenilikçi iş davranışları ile işe angaje olmanın aracı rollerini araştırmaktadır. Çalışma, pozitif psikolojik sermayeyi, bireylerin iş ortamındaki zorluklara karşı dirençlerini artıran ve işlerine daha yenilikçi ve adanmalarını sağlayan temel bir kişisel kaynak olarak ele almaktadır. Çalışma, bireysel psikolojik kaynakların örgütsel düzeyde değer yaratma sürecini ele alarak çalışanların performansına kapsamlı bir bakış sunmaktadır. Çalışmada; pozitif duyguları genişletme ve inşa etme teorisi, kaynakların korunması teorisi ile iş talepleri ve kaynakları modeli kuramsal çerçeve olarak ele alınmıştır. Çalışmanın örneklemini Ankara ilinde faaliyet gösteren özel savunma sanayi şirketlerinde çalışanlar oluşturmaktadır. Çalışmaya 649 kişi katılmıştır. Veriler, anket yöntemiyle toplanmış ve SPSS 24.0 programında analize uygun hale getirildikten sonra, yapısal eşitlik modeli kullanılarak SmartPLS 4 programı ile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, pozitif psikolojik sermayenin uyumsal performans üzerindeki etkisinin, yenilikçi iş davranışları ve işe angaje olma düzeyi aracılığıyla dolaylı olarak güçlendiğini göstermektedir. Çalışmadan elde edilen sonuçların bireysel iş performansını etkileyen kritik faktörleri incelemesi bağlamında iş dünyasına hem teorik hem de ampirik bir çerçeve sunması beklenmektedir.