Prehipertansif hastalarda karotis intima media kalınlığı ve aortik stiffness ile nöltrofil lenfosit oranı arasındaki ilişki

Giriş ve Amaç: Prehipertansif hastalar normotansif hastalara göre belirgin artmış kardiyovasküler riske sahiptirler. Prehipertansif hastalarda aşikar hipertansiyon gelişimi engellenerek kardiyovasküler risk artışının önüne geçilebilir. Prehipertansif hasta grubu daha önce yapılan çalışmalarda ele alınan hasta grubuna göre daha geniş bir hasta grubunu içermekte olup, çalışmanın populasyon üzerine faydasının daha fazla olacağı kanısına varmak mümkündür. Prehipertansiyon tanısının belirlenmesi, toplumda yaşam boyu hipertansiyon gelişme riskinin anlaşılmasına ve kardiyovasküler komplikasyonların azaltılmasına yardımcı olmaktadır. Hastalık gelişimi multifaktöriyel olmakla birlikte ateroskleroz ve inflamasyon bilinen en önemli nedenlerdendir. Aortun elastik özellikleri, karotis arter intima media kalınlığı ve inflamasyonda yeni bir belirteç NLO'YA bakılarak hastalığın şiddetini anlamak mümkündür. Materyal ve Metod: Çalışmaya Malatya ili genel populasyonundan seçilen kan basıncı 120/80 mmHg ile 139/89 mmHg arasında olan bayan cinsiyette prehipertansif 50 hasta ve 120/80 mmHg altında normotansif olan 50 hasta olmak üzere toplam 100 kişi dahil edildi. Çalışmaya katılan tüm bireylerin detaylı anamnezleri alındı ve fizik muayeneleri yapıldı. Her iki koldan kan basınçları ölçüldü, yüksek çıkan koldan takip eden ölçümler yapıldı. Sistolik kan basıncı, diyastolik kan basıncı, nabız basıncı, ortalama kan basıncı ve kalp hızları not edildi. Ekokardiyografik olarak aortun elastik özellikleri(aortik dietensibilite, aortik stifness, aortik strain) ni hesaplamaya yönelik aortun sistolik ve diyastolik çapları ölçüldü. Ayrıca bütün hastaların LVSÇ, LVDÇ, IVS, PW, EDV, ESV, E, A, E/A, EF ölçümleri alındı. Ultrasonografik yöntemle KIMK ölçüldü. Tam kan sayımı yapıldı. Buradan çıkan sonuçla nötrofil ve lenfosit sayıları ve NLO hesaplandı. Bulgular: Her iki grup arasında demografik özellikler açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. Prehipertansif grupta yaş ortalaması 41,76±12,28, normotansif grupta ise 41,6±12,02 olarak saptandı. Hastaların hepsi bayandı. Prehipertansif grupta aortik stifness indeksi 4,14±0,21 normotansif grupta 3,94±0,26 saptandı. Prehipertansif grupta KIMK 0,73±0,097 normotansif grupta ise 0,55±0,065 olarak hesaplandı. Bir diğer parametre olan NLO prehipertansif grupta 2,94±0,45 normotansif grupta 2,44±0,27 idi. Aortik stifness, KIMK ve NLO arasında pozitif korelasyon olmakla birlikte anlamlı değildi. Ayrı ayrı gruplar kendi içinde değerlendirildiğinde bu 3 parametre ile kreatinin, glukoz, kolesterol, VKİ arasında pozitif yönde ilişki olduğu ama istatistiksel olarak anlamlı olmadığı sonucuna varıldı. Sonuç: Prehipertansif hastalar ile normotansif hastaları aortik stiffness, KIMK ve NLO açısından karşılaştırdığımız çalışmada edindiğimiz sonuç hastalarda prehipertansiyon gelişimi ile birlikte ekokardiyografik, ultrasonografik ve biyokimyasal ölçümlerle hastalığın şidedetini, artmış kan basıncı ile olan ilişkisini saptamak ve erken tanı ile aşikar hipertansiyon gelişimini önlemek olduğuydu.