Ön işlem uygulanan alg ve siyanobakteri türlerinden yüksek saflıkta fikosiyanin eldesi

Fikosiyanin fikobiliprotein grubuna ait, genellikle siyanobakteri ve tek hücreli kırmızı alglerde görülen, suda çözünebilen mavi renkli bir pigmenttir. Gıda, ilaç ve kozmetik sektörlerindeki geniş kullanım alanından dolayı ekonomik olarak değeri yüksektir. Buna rağmen literatürde farklı türler için belirlenmiş verimli bir ekstraksiyon yöntemi bulunmamaktadır. Bu çalışmada, iki farklı biyokütle tipi (ıslak ve liyofilize-kuru) kullanılarak, içlerinde lokal bir izolatın da bulunduğu beş farklı siyanobakteri ve bir kırmızı alg türüne havanda ezme, su banyosu içinde sonikasyon, boncukla parçalama ve dondurup-çözme ön işlem yöntemleri uygulanarak fikosiyanin çıkarılmıştır. Fikosiyanin miktarları ilk ekstraksiyon sonucunda yüksek çıkan Phormidium sp., Synechocystis sp., Desertifilum tharense, Nostoc sp. ve Galdieria sulphuraria örnekleri amonyum sülfat tuzu ve asetat tamponu ile saflaştırma işlemine alınmıştır. Fikosiyanin ekstraksiyonu için en başarılı ön işlem yöntem, boncukla parçalama olarak belirlenmiştir. Takiben, Phormidium sp. ve Synechocystis sp. türlerinin fikosiyaninleri iyon değişim kromatografisi ile ileri seviye saflaştırılmıştır. Özetle, Scytonema sp. hariç, tüm biyokütle örneklerinden gıda saflığında fikosiyanin elde edilmiştir. En yüksek saflık oranı, literatür değerlerinden yüksek olarak Synechocystis sp. türünde elde edilmiştir. Çalışmanın devamında, Synechocystis sp. türüne farklı stres koşulları (ışık, tuzluluk ve hidrojen peroksit etkisi) uygulanarak fikosiyanin üretim miktarına ve büyüme eğrilerine etkileri karşılaştırılmıştır. Bu aşamada amonyum sülfat tuzuna alternatif olarak kitosan/aktif karbon saflaştırma yöntemi kullanılmıştır. Saflaştırılan fikosiyaninlerin antioksidan aktivite tayini 1,1- diphenyl-2-picrylhydrazyl (DPPH) yöntemi kullanılarak belirlenmiş ve L-askorbik asit (C vitamini) ile karşılaştırılmıştır. Amonyum sülfat saflaştırması sonucunda elde edilen fikosiyaninlerin, aktif karbon/kitosan yöntemi ile saflaştırılanlara göre ortalama daha yüksek aktivite verdiği ve iki yöntem ile de elde edilen fikosiyaninin L-askorbik asite kıyasla daha düşük antioksidan aktivite gösterdiği gözlenmiştir.