Türkiye ekonomisinde karların bireyselleştirilmesi ve zararların sosyalleştirilmesi: Kredi Garanti Fonu örneği

Bu tez, Türkiye'de bankaların küçük ve orta boy işletmelere kredi ver-mesini teşvik etmek için gelişen kredi garanti sistemini incelemektedir. Kredi Garanti Fonu A.Ş. (KGF) 1991 yılında teminat veya kurumsal kredi notu eksikliği nedeniyle bankanın kriterlerini yerine getiremeyen bir firmanın kredi riskini almak için ilgili alacaklı ile anlaşılan tutarda garanti sağlayarak teminat vermek amacıyla kurulmuştur. Sermayesinin en büyük kısmı devletin Hazinesine dayanmaktadır. Başka ülkelerden kredi garanti fonu örnekleri ve uluslararası prensipler ülke bazlı ve zaman bazlı karşılaştırmalar için açıklanmıştır. Bu tez kredi garanti projelerine, zararların toplumsallaştırılırken kazançların özelleştirilmesi olarak yaklaşmaktadır. Akerlof ve Romer'ın literatüre kazandırdığı asimetrik bilgi, ters seçim, ahlaki tehlike ve kar için iflas terimleri, bu argümanı açıklamak için kullanılmaktadır. Bankaların Kredi Garanti Fonu ile karşılaştırıldığında sahip olduğu bilgi avantajı, bankaların, Fonu teminat isteyen müşterilerin finansal durumları hakkında kandırabilmesine imkan vermektedir. Bu durum, tezin ana argümanının oluşmasına zemin hazırlamaktadır.