Temporomandibular eklem rahatsızlıklarında osteopatik terapi etkisinin mr görüntüleme temelli nicel değerlendirilmesi

Bu çalışmada, osteopatik manuel terapinin (OMT) redüksiyonlu anterior disk deplasman (ADDwR) tedavisindeki etkinliğini nicel yöntemler ile araştırmayı amaçladık. 19 hasta çalışmaya dahil edildi ve hastalar rastgele iki gruba ayrıldı. Çalışma grubuna altı haftalık OMT ile birlikte uyku esnasında stabilizasyon splinti kullanımı verildi ve kontrol grubu 6 hafta boyunca uyku sırasında stabilizasyon splinti kullandı. Tedaviden önce ve sonra çenenin interkuspal pozisyonunda disk ve kondilin yer değiştirmesini ölçmek için kantitatif MR görüntü analizi kullanıldı. Ayrıca tedavi öncesi ve sonrasında TME ağrı seviyesi, TME hareket açıklığı, SF-36 Sağlık Kalitesi Skorları, Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi, servikal hareket açıklığı, fasya ve kas kısalıkları değerlendirildi. Gruplar arası ve grup içi farklılıkları karşılaştırmak için Mann Whitney-u Test ve Wilcoxon test uygulandı. Her iki grupta da TME ağrısında anlamlı azalma vardı (p <0.05). Çalışma grubunda tedavi sonrası maksimum ağız açıklığı (p: 0.027; p <0.05), mandibular retrüzyon (p: 0.011; p <0.05) ve sol yana kayma (p: 0.011; p <0.05) derecelerindeki iyileşme, tedavi öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı bulundu. OMT + Splint tedavisinden sonra artiküler disk, ADD eklemleri içinde önemli ölçüde geriye (0.74 mm) ve normal eklemlerde aşağıya (-0.20 mm) hareket etti. İki grubun disk ve kondil pozisyon değişiklikleri arasında üstünlük olmamasına rağmen, etki büyüklüğü analizi OMT + splint tedavisinin disk pozisyonunun x eksenindeki değişiklikleri üzerinde güçlü bir etkiye sahip olduğunu ortaya koydu (d = 1.09). Ayrıca çalışma grubunda tedavi sonrası SF-36 alt parametre skorlarının tedavi öncesi skorlarla karşılaştırılması sonucunda Fiziksel Fonksiyon (p: 0,018; p <0,05), Genel Sağlık Algısı (p: 0,027; p <0,05), son bir yılla göre sağlık değişiminde (p: 0,019; p < 0.05) iyileşme görüldü. Önceki MRI çalışmaları, stabilizasyon splintinin takıldığında disk kondil düzensizliklerindeki iyileşmeyi ortaya koydu. Ancak splint çıkarıldıktan sonra etkisinin ortadan kalktığı gösterildi. Bu nedenle tedavi programına OMT eklenmesi TME ağrısının azaltılması, mandibula hareketlerinin artması ve disk kondil uyumunun sağlanması açısından faydalı olabilir.