A debate towards a synthesis of radical ecology and spatial planning theories

Günümüzde her ölçekte karşılaştığımız çevresel zorluklar küresel ve yerel siyasa yapımına ve planlama alanına, yaşadığımız habitatı korumak adına gerekli önlemlerin alınması için bir çağrı niteliğindedir. Ekoloji, karşılaşılan bu zorlukların sosyal ve siyasi yönlerini içeren disiplinlerarası bir temel bilimdir. Planlamanın rolü bu zorlukların gerek sebebi gerek çaresi olmada etmendir. Ancak, planlama ile ekoloji ve çevre etiği konuları arasındaki bilgi açığı, bu alanların doğaya karşı takındığı tavır açısından çelişki içindedir. Bu çalışma planlama ve radikal ekoloji yaklaşımlarını birbirinin perspektifinden yeniden düşünerek bu alanlar arasındaki bilgi açığının nasıl giderilebileceğine dair bir içgörü sağlamayı amaçlamaktadır. Planlamaya radikal ekoloji yaklaşımından bakma gereksinimi, ekolojik sorunların siyasi ve sosyal boyutlarına karşılık bulma arayışından ileri gelmektedir. Bu çalışma radikal ekoloji kuramları ile planlama kuramlarını bağlantılandırırken, bu çerçevede bazı çevre hareketi deneyimlerini örneklendirmeyi maksat edinmiştir. Bu doğrultuda, ilgili planlama kuramları mekansal yaklaşımları açısından değerlendirilmiş ve radikal ekoloji kuramları tartışma zemini oluşturmak üzere tanıtılarak, planlama sürecini yeniden ele alırken benimsenebilecek radikal ekoloji yaklaşımları tartışılmıştır. Kuramlara somut örnekler vermek adına, Türkiye özelinde bazı çevre hareketlerinden yola çıkarak planlamaya radikal ekoloji kuramları üzerinden bir bakış geliştirilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma radikal ekoloji kuramları, planlama kuramları ve çevre hareketleri deneyimleri ile bunların mekansal önemini birbiriyle karşılaştırma çabasındadır. Bu analizde, bir uygulama ve kurum olarak planlama, kuramsal olarak radikal ekoloji yaklaşımına dayanan alternatif bir anlayış odağında irdelenmiştir.