Ratlarda aşil tendon iyileşmesinin fonksiyonel, biyomekanik ve histopatolojik olarak değerlendirilmesi

ÖZET Amaç: Bu çalışmada ratlarda oluşturulan Aşil tendon defektlerinin e-caprolactondan oluşan biodegredable bir membran ile tamir edilmesi sonrası tendon iyileşmesinin değerlendirmesi, ayrıca konservatif ve cerrahi tedavi sonuçlarının fonksiyonel, biyomekanik ve histopatolojik olarak karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Toplam yetmiş beş hayvan on beşer hayvandan oluşan beş guruba ayrıldı. Grup I: Kontrol. Hayvanlara (sham) yalancı ameliyat uygulandı. Grup II: Asil tendonlarında kritik defekt oluşturuldu (Grup III): Asil tendonuna keşi uygulandı (Grup IV): Aşil tendonuna uygulanan kesiye cerrahi tamir uygulandı (Grup IV): Asil tendonunda oluşturulan kritik defekt ?-Kaprolaktondan oluşmuş olan emilebilen yapay membranla dikilerek kapatıldı (GrupV). Fonksiyonel değerlendirme yürüme analizi yöntemiyle yapıldı Bulgular: Sham ameliyatı uygulanan gurup (Grup I) hariç tüm guruplarda ameliyat öncesi döneme oranla belirgin fonksiyonel kaybın ortaya çıktığı izlendi. Defektif gurupta (Grup II) deney boyunca fonksiyonel düzelme tespit edilememiştir. Cerrahi tedavi uygulanan gurupta (Grup IV) ise çok hızlı bir fonksiyonel iyileşme tespit edilmiştir. Konservatif tedavi uygulana gurup (Grup III) ve membran uygulanan gurupta da (Grup V) da tam anlamıyla bir fonksiyonel iyileşme gerçekleşmesine rağmen bu cerrahi tedavi uygulanan guruba oranla daha geç dönemde ortaya çıkmıştır.Biyomekanik değerlendirmede cerrahi tedavi uygulanan hayvanlarda tam anlamıyla bir iyileşme tespit edilmiştir. Konservatif tedavi uygulana gurupla (Grup III) membran uygulanan guruptaki (Grup V) hayvanlarda ise, iyileşen tendonun biyomekanik olarak ameliyat öncesi dönemden % 50 oranında daha dayanıksız olduğu tespit edilmiştir. Histopatolojik değerlendirme sonrası cerrahi tedavi uygulanan guruptaki (Grup IV) hayvanlarda minimal, konservatif tedavi uygulanan hayvanlarda ve membran uygulanan guruptaki hayvanlarda ise belirgin fibrozis içeren iyileşme dokusu tespit edilmiştir. Sonuç: Çalışma sonunda cerrahi tedavinin konservatif tedaviye oranla Asil tendon rüptürü tedavisinde daha üstün bir yöntem olduğu sonucuna varıldı. Ayrıca biodegredable membran uygulanan hayvanlarındaki tendon defektinin iyileşmesi sonrasında ortaya çıkan iyileşme dokusunun fonksiyonel, biyomekanik ve morfolojik olarak iyileşmesinin yeterli olduğu tespit edildi. Anahtar kelimeler: aşil tendonu, epsilon caprolacton, tendon defekti