Resim sanatında daire formunun mandaladaki yeri

Bu tez, mandala sanatında daire formunun rolünü ve anlamını incelemeyi amaçlamaktadır. Sanatta daire formunun estetik ve sembolik olarak taşıdığı anlamlar ve bu formun sanat dünyasında nasıl evrildiği araştırılmıştır. Bu çalışma, daire formu ve mandala çizimleri üzerinden yapılan incelemelerle insanlık tarihinin derinliklerinde bir yolculuk yapma aracı olan sanatın içsel ve evrensel boyutlarını daha iyi anlamamıza olanak tanımaktadır. Araştırmada öncelikle daire formu ve mandala sanatı kavramsal çerçevede ele alınmış, daha sonra tarihsel gelişimleri incelenmiş ve daire formunun mandala sanatındaki özel rolü vurgulanmıştır. Daire formunu resimlerinde kullanan sanatçılar olarak Oli Sihvonen, Wassily Kandinsky, Kenneth Noland, Leonardo Da Vinci, Hilma Af Klint ve Bridget Riley, daire formunu mandala sanatında kullanan sanatçılar olarak da Leonardo Da Vinci, Max Ernst, Damien Hirst, Aslıhan Aksun ve Ahmet Güneştekin gibi önemli isimler ele alındıktan sonra Fatma Doğruoğlu'nun resimlerine ve bu resimlerin eser analizlerine yer verilmiştir. Sonuç olarak bu tezde dairenin, estetik bir unsur olmanın ötesinde, sanat tarihinin önemli sembollerinden biri olduğu öne çıkmaktadır. Özellikle mandala sanatında; bu sembolün bütünlük ve döngüsellik kavramlarını temsil etmesi, evrenin birliğini simgelemesi açısından dikkat çektiğini göstermektedir. Mandala ve dairenin anlam bakımından derin bir kökeni olduğunu vurgulamaktadır.