Resital kavramının Türk müzik kültüründeki yeri ve bağlama performansı örneği

Bu çalışma, resital kavramının Türk müzik kültüründeki önemini, kapsamını ve uygulanış biçimini tespit etmeyi amaçlamaktadır. Alanında uzman altı akademisyen ile yapılan görüşmeler sonucunda belirlenen repertuvar içerisinde yer alan eserlerin analizini ve bağlama çalgısı ile icrasını da kapsayan bu araştırma, belgesel tarama (doküman analizi) yönteminin kullanıldığı nitel bir çalışmadır. Uzman akademisyenlere yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile, açık uçlu sorular sorularak elde edilen veriler bu araştırmanın veri havuzunu oluşturur. Çalışmanın kuramsal temelini etnomüzikoloji disiplini çerçevesinde değerlendirilen performans kuramı ve resital kavramı ile Türk halk müziğinin başat enstrümanlarından olan bağlama çalgısı hakkında tarihsel süreç ve çalım teknikleri kapsamındaki bilgiler oluşturmaktadır. Ek olarak; bağlama ile icra edilecek resital repertuvarında bulunan eserler hakkında genel bilgiler, eser analizleri ve eserlerin karakteristik özellikleri de bu kapsamda yer almaktadır. Resital kavramı, bütün müzik türleri için bireysel performansın ön planda olduğu, icracının sahip olduğu tüm müzikal birikimlerle birlikte icraya yönelik yeteneklerinin ve ileri seviye icra tekniklerinin sergilendiği, son derece ciddi çalışma gerektiren önemli bir performansı niteler. Bu kavramın Türk müzik kültüründeki yansıması ve belirli standartlar çerçevesinde uygulanış biçiminin belirlenmesine dair tespitlerin, bu bağlamda performans sergilemek isteyen icracılar için son derece önem taşıdığı düşünülmektedir.