Liberal demokrasilerin dönüşümünü yeniden düşünmek: Katılımcı bütçeleme demokrasiyi derinleştirebilir mi

Demokrasi neredeyse canlı, tarihle ve muhtelif deneyimlerle gelişmekte olan çok geniş bir kavramdır. Günümüzde ise, Batı toplumlarının dünya siyasetine etkisi ile de daha çok liberal demokrasi olarak algılanmaya başlanmıştır. Fakat bu ana akım kavramın birtakım sıkıntıları vardır. Yıllardır çalışılmakta olan liberal demokrasi eleştirileri bu araştırmanın da temeline oturacaktır. Bu eleştirilerin sunumu esnasında, temsiliyet krizi üzerinde durulacak ve liberal demokrasilerin daha derinlikçi ve müzakereci bir modele dönüşümünün mümkün olup olamayacağı sorgulanacaktır. Tam da bu noktada, bu araştırma Habermas'ın müzakereci demokrasi modelini ele alır ve bu modelin günümüz liberal demokrasilerinin dönüşümünde uygun bir kılavuz olup olamayacağını inceler. Habermas'ın temellendirdiği bu demokrasi modeli oldukça teorik, hatta zaman zaman soyut bir kavram olmasıyla eleştiriler toplamıştır. Bu bağlamda, bu modelin kurumsallaşması ve somut bir hale bürünmesinde, 1980lerin sonunda Latin Amerika'da bir kamu yönetimi modeli olarak doğmuş olan katılımcı bütçeleme dikkatleri çeker. Bu araştırma, katılımcı bütçelemenin, liberal demokrasilerin daha derin ve müzakereci bir modele dönüşümünde bize bir kılavuz olup olamayacağını sorgular. Bunu yaparken basta Latin Amerika olmak üzere dünyadan değişik uygulama modellerini, başarılı ve başarısız uygulamaların benzerliklerini ve farklılıklarını irdeler. Ve en temelinde bu uygulamaların demokrasi ile temel bağlantısını tartışır.