Varoluşsal bağlamda ölüm kaygısı ve iyilik hali arasındaki ilişkide hayatta anlamın rolü

Ölümün bilinmezliğinin bizde kaygı uyandırdığı ve bu kaygının bizi hayatta anlam bulmaya motive ettiği öne sürülmektedir. Ek olarak, hayatta anlamın varlığı ve yokluğunun iyilik hali üzerindeki etkileri çokça çalışılmıştır. Bu tez, varoluşsal bağlamda hayatta anlam, ölüm kaygısı ve iyilik hali arasındaki bağlantıları anlamayı amaçlamaktadır. Ayrıca, inanç ve iyilik hali arasındaki ilişkinin mekanizmasını anlamak amaçlanmıştır. Literatürde herhangi bir dine inanmayan bireyler hakkında çok az sosyal bilimsel veri bulunmakta ve inancı içeren çalışmalarda herhangi bir dine inanmayan bireyler nadiren yer almaktadır. Bu nedenle önerilen model hem herhangi bir dine inanmayan hem de herhangi bir dine inanan bireyler için test edilmesi planlanmıştır. Araştırmanın örneklemini 18-67 yaş aralığındaki 395 birey oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri; İnançsızlığın Altı Tipolojisi, Hayatta Anlam Anketi, Templer'ın Ölüm Kaygısı Ölçeği, Psikolojik İyilik Hali Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Sonuçlar, tüm katılımcılar için hayatta anlam arayışının ölüm kaygısı ve iyilik hali arasındaki ilişkiye aracılık ettiğini göstermiştir. Herhangi bir dine inanan bireyler için hayatta anlamın varlığının ölüm kaygısı ile iyilik hali arasındaki ilişkiye aracılık ettiği, herhangi bir dine inanmayan bireyler için ise hayatta anlam arayışının aracılık ettiği görülmüştür. Genel olarak sonuçlar, hayatta anlamın ölüm kaygısı ve iyilik hali arasındaki ilişkide önemli bir değişken olduğunu göstermiştir. Sonuçlar ilgili literatür ışığında daha ayrıntılı olarak tartışılmıştır.