Ebeveyn duygu düzenleme güçlükleri ile ailelerin ergen psikolojik belirtilerine ilişkin algıları arasındaki ilişkide üçgenleşme, benliğin ayrımlaşması ve duygu düzenlemenin rolü

Bu çalışmada, ebeveynlerin duygu düzenleme güçlüklerinin işlevsiz aile dinamiklerine ve ergendeki psikolojik sonuçlarına sistemik bir çerçevede nasıl katkıda bulunduğu incelenmiştir. Özellikle, ailedeki üçgenleşmenin ebeveynlerin duygusal işlevselliği ile ergenlerin benlik ayrımlaşması, duygu düzenleme güçlükleri ve psikolojik belirtileri arasındaki ilişkide aracı bir rol oynayıp oynamadığı araştırılmıştır. Ayrıca üçgenleşme örüntülerinin, ergen, anne ve baba bildirimleri arasındaki belirti farklarını ve algılanan psikolojik destek ihtiyaçlarını nasıl şekillendirdiği incelenmiştir. Çalışmaya ergenler ve ebeveynleri katılmıştır. Ergenler Üçgen İlişki Envanteri ve üçgenleşmeye yönelik eklenen soruları, Benliğin Ayrımlaşması Ölçeği, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği ve Güçler ve Güçlükler Anketi'ni doldururken; ebeveynler Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği ve Güçler ve Güçlükler Anketi'ni tamamlamıştır. Yapısal eşitlik modellemesi, hiyerarşik regresyon ve kümeleme analizleri bireysel ve aile düzeyindeki süreçleri incelemek için kullanılmıştır. Test edilen modeller, kuramsal yollarla uyumlu bulunmuştur: ebeveynlerin duygu düzenleme güçlüklerinin daha yüksek düzeyde üçgenleşmeyle ilişkili olduğu görülmüştür; bu durum, ergenlerin benlik ayrımlaşmasında düşüş ve duygu düzenleme güçlüklerindeki artış üzerinden çocuklarda daha yüksek psikolojik belirti düzeyleriyle ilişkili bulunmuştur. Regresyon analizleri, özellikle günah keçisi rolü ve kuşaklararası koalisyonların, ergen ve ebeveyn bildirimleri arasındaki içselleştirme belirtileri farkını artırdığını; anne-baba arasındaki farkların ise minimal olduğunu göstermiştir. Kümeleme analizi karşılaştırmaları, yüksek üçgenleşme düzeyi olan ailelerde ergenlerin, ebeveynler böyle bir ihtiyaç belirtmese bile, daha fazla psikolojik destek ihtiyacı bildirdiğini göstermiştir. Bu bulgular, üçgenleşmenin hem ergenlerde psikolojik belirti artışıyla ilişkili olduğunu hem de ebeveynlerin bu belirtileri algılama biçimini farklılaştırabildiğini göstermektedir. Bulgular, çoklu bilgi kaynağıyla değerlendirme yapılmasının ve aile temelli müdahalelerin önemini vurgulamaktadır.