Romanya'nın bağımsızlığında Rusya ve Fransa'nın etkisi

Romanya Devleti'nin bağımsızlık sürecinde Fransa ve Rusya'nın etkilerini araştırdığımızda Rusya ve Fransa'nın Romanya üzerindeki menfaatleri farklılık göstermektedir. Rusya'nın Romanya ile ilgilenmesinin nedenleri arasında iki politika göze çarpmaktadır. Bunlar; Panslavizm ve sıcak denizlere inme politikasıydı. Rusya'nın bu iki politikasını hayata geçirmesi için önündeki temel engellerden bir tanesi Eflak ve Boğdan Prenslikleriydi. Rusya uzun bir zaman boyunca bu prenslikleri işgal ederek hedefine ulaşmak istemiştir. Ancak Rusya, Avrupalı devletlerin müdahaleleri sonucunda hedeflerine ulaşamamıştır. 1853 Kırım Savaşı'na kadar ki dönemde Rusya savaşlarla Eflak ve Boğdan topraklarını almak istemiştir. 1853 savaşı ile Rusya bu iki prensliği kendi topraklarına katamayacağını anlamıştır. Meydana gelen savaşın sonucu ile bu iki prensliğe başka bir Avrupa devleti ilgilenmeye başlamıştır. Bu güç ise Fransa'ydı. Fransa'da meydana gelen bir darbe ile imparator olan III. Napolyon içerde muhafazakâr yani baskıcı ve dine dayalı bir politika takip ederken dışarıda ise özgürlükçü bir politika izlemiştir. Fransa'nın Eflak ve Boğdan Prenslikleriyle ilgilenmesinin nedeni Rumenlerin Latin kökenli olduklarına inanması ve Avrupa'nın doğusunda kendisine taraftar bir güç dengesi kurmak istemekteydi. Kırım Savaşı sonrası Fransa'nın başkenti Paris'te yapılan toplantılarla Eflak ve Boğdan Prensliklerinin birleşmesini sağlamış ve ortak bir prens ile meclis etrafında toplamıştır. Fransa, Eflak ve Boğdan'da kurulan askeri birliklerin eğitimi için kendi askerlerini görevlendirmiştir. Böylece buradaki etkisini artırmaya çalışmıştır. Fransa ve Rusya, Paris toplantılarında kısmen ortak hareket etmişlerdir. Rusya, genel olarak Fransa'nın desteğini sağlamak için Fransa'nın önerilerine destek vermiştir. Fransa, 1870 Sedan Savaşı'na kadar Romanya ile ilgili politikalarını hayata geçirmeyi başarmıştır. Ama 1870 yılında Prusya'ya yenilen Fransa, Romanya ile ilgili politikalarını devam ettirememiştir. Bu dönemde Rusya tekrardan harekete geçmiştir. Ama bu sefer Rusya, Romanya'yı işgal etme politikası yerine kendisine müttefik olarak Romanya'yı bağımsız hale getirmek istemiştir. 1877-1878 yılları arasında Rusya ile Osmanlı Devleti arasında meydana gelen 93 Harbi'nde Romanya, Rusya ile bir antlaşma yaparak Rusya'nın yanında savaşa katılmıştır. Savaş sonrasında yapılan Edirne Mütarekesi ve Ayastafanos Antlaşmaları ile Osmanlı Devleti', Romanya'nın bağımsızlığını kabul etmek zorunda kalmıştır. Rusya'nın kazanımlarından rahatsız olan Avrupalı devletler antlaşmayı gözden geçirmek için Berlin'de bir toplantı yapmışlardır. Bu toplantı sonunda imzalan Berlin Antlaşması ile Romanya'nın bağımsızlığı bir kez daha onaylanmış ve Avrupalı devletlerde bunu kabul etmiştir.