Rotator kılıf yırtığı olan hastalarda kor stabilizasyon egzersizlerinin vücut işlevleri, aktivite ve katılıma etkisinin araştırılması

Bu çalışma, rotator kılıf yırtığı tanılı hastalarda konservatif tedaviye (KT) ek olarak uygulanan kor stabilizasyon (KS) egzersizlerinin hastaların vücut işlevleri, aktivite ve katılım düzeyi üzerine etkisini araştırmak üzere planlandı. Çalışmamıza rotator kılıf yırtığı tanılı 36 hasta dahil edildi. Katılımcılar randomize kontrollü şekilde iki gruba ayrıldı. Gruplardan birine (n=18, yaş ort=55,33±10,05) yalnızca KT uygulanırken diğer gruba ise (n=18, yaş ort=54,27±8,59) KT+KS uygulandı. Uygulama, haftada 3 gün olmak üzere toplam 6 haftada tamamlandı. Hastaların vücut işlevlerini değerlendirmek için McGill Ağrı Ölçeği Kısa Formu (McGill-SF), Pittsburgh Uyku Kalite İndeksi (PUKİ), ve Lazer İmleçli Açı Tekrarlama Testi (Lİ-ATT) kullanıldı. Aktivite ve katılım düzeylerini değerlendirmek için de Kol, Omuz ve El Sorunları Anketi (DASH), Hastaya Özgü Fonksiyonel Skala (HÖFS) ve Western Ontario Rotator Cuff Ölçeği (WORC) kullanıldı. İlgili ölçüm araçları müdahale öncesi ve sonrasında tekrarlanarak karşılaştırmalar yapıldı. Grup içi analiz sonuçları, her iki grupta uygulanan tedavi programının ağrı (McGill-SF), propriyosepsiyon (Lİ-ATT fleksiyon ve abdüksiyon), omuz fonksiyonelliği (HÖFS ve DASH) ve yaşam kalitesi (WORC) parametreleri üzerinde etkili olduğunu gösterdi (p<0,05). Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre etkililik karşılaştırması yapıldığında, gruplar arası karşılaştırma sonuçları KT+KS grubunda ağrı, hastaya özgü omuz fonksiyonelliği ve yaşam kalitesi üzerinde daha fazla etkili sonuçlar elde edildiğini, dolayısıyla daha etkili müdahale kazanımı olduğunu gösterdi (p<0,05). Çalışma sonuçlarına göre omuz müdahalesine kor stabilizasyon egzersizlerinin dahil edilmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir.