Runik harfli metinlerin söz varlığının aynılık ve farklılık açısından değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasında Eski Türkçenin runik yazı ile yazılan Moğolistan, Yenisey, Kırgızistan ve Dağlık Altay bölgelerindeki metinlerinin söz varlığı aynılık ve farklılık açısından değerlendirilmiştir. Bu kapsamda Köl Tėgin, Bilge Kağan, Tunyukuk, Ongi, Çoyr, Küli Çor (İhe-Hüşöt), Tes, Taryat, Şine Usu (Moyun Çor), I. Karabalgasun, II. Karabalgasun, Suci, Sevrey, Xi'an (Karı Çor), Arhanan, Gürbelcin, Hoyto-Tamır, Irk Bitig, Yenisey, Altay ve Kırgızistan yazıtlarının söz varlığı incelenmiştir. Üç bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde birden çok yazıtta aynı anlamla kullanılan sözcüklere, ikinci bölümünde birden çok yazıtta çok anlamlı kullanılan sözcüklere ve üçüncü bölümde tek bir yazıtta kullanılmış sözcüklere yer verilmiştir. Ardından üçüncü bölümdeki sözcüklerin Türkçenin daha sonraki dönem metinlerinde yaşayıp yaşamadığı gözden geçirilmiştir. Sonuç bölümünde ise yapılan incelemeler değerlendirilmiştir. Çalışmada Eski Türkçenin ele alınan metinlerdeki söz varlığının farklı coğrafi alanlarda kullanımında kelime anlamı açısından aynılık ve/veya farklılığını ortaya koymak amaçlanmıştır.