Sabit ortodontik tedavilerde anksiyetenin azaltılmasında sanal gerçeklik gözlüklerinin kullanımı

Diş tedavisiyle ilişkili anksiyete, ortodontik tedaviye başlamada genellikle önemli bir engel olarak görülmemekle birlikte, özellikle girişimsel diş tedavisi deneyimi olmayan bireylerde prosedüre ilişkin belirsizlikler nedeniyle stres düzeylerinin arttığı bilinmektedir. Bu çalışma, sabit ortodontik tedavinin ilk seansı olan braket yapıştırma sırasında genç hastalarda kaygı ve rahatsızlığı azaltmada sanal gerçeklik (VR) gözlüklerinin etkinliğini değerlendirmek amacıyla prospektif, randomize kontrollü bir klinik çalışma tasarımıyla yürütülmüştür. Örneklem sayısı, G*Power ile %95 güçte grup başına minimum 13 katılımcı olarak hesaplanmıştır. Biruni Üniversitesi Diş Hastanesine başvuran 10-15 yaş aralığındaki 26 çocuk kapalı zarf yöntemiyle rastgele iki gruba ayrılmıştır: braket yapıştırma sırasında VR gözlüğü aracılığıyla animasyon izleyen VR grubu (n=13) ve standart tedavi uygulanan kontrol grubu (n=13). Kaygı düzeyleri; Çocuklar için Anksiyete Duyarlılık İndeksi (ÇADİ), Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri (STAI) ve Vizüel Analog Skala (VAS) ile değerlendirilmiştir. Nabız atım sayısı ve oksijen satürasyonu üç zaman noktasında (T0: öncesi, T1: sırası, T2: sonrası) kaydedilmiştir. Veriler Bağımsız Örneklem t-testi, Mann-Whitney U, Eşleştirilmiş t-testi, Wilcoxon testi, Tekrarlı Ölçümler ANOVA, Friedman testi, Bonferroni düzeltmesi, Pearson korelasyonu ve Ki-kare testi (α=0,05) kullanılarak analiz edilmiştir. STAI ve VAS skorları, VR grubunda kontrol grubuna kıyasla anlamlı düzeyde azalmıştır (p=0,024; p=0,008). Her iki grupta da tedavi sonrası nabız hızında azalma gözlenmiş, ancak bu azalma yalnızca VR grubunda istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p=0,004). SpO₂ değerleri her iki grupta da normal sınırlar içinde kalmış ve anlamlı bir değişiklik göstermemiştir.VR uygulaması, genç hastalarda kaygıyı istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azaltarak ortodontik tedavinin başlangıç aşamalarında etkili, uygulanabilir ve farmakolojik olmayan bir yöntem olarak değerlendirilebilir.