Sait Faik Abasıyanık'ın öykülerinde yazınsal biçim ve etik

Bu tez Sait Faik Abasıyanık'ın öykülerindeki yazınsal biçimin, bir başka deyişle öykülerinin estetiğinin, onun yapıtının etiğini biçimlendirdiğini savunmaktadır. Bu çalışmada Sait Faik'in gerçekçi estetikle yazdığı öykülere, empresyonist ve queer öykülerine yakın okuma yapılmaktadır. Sait Faik'in gerçekçi estetiğin biçimsel anlatım olanaklarını kullanarak temsil sınırları içinde kaldığı öykülerde kötüye karşı iyiyi savunduğu ve çok boyutlu otantik bireyler yaratarak onların iç dünyalarını da gösterdiği iddia edilmiştir. Empresyonist öykünün türsel uzlaşımlarının bulunduğu öykülerde ise ben anlatıcıyı kullanarak, anlatı yapısını kırarak ve muhatapla diyaloğa girerek bireysel deneyimi yazdığı ve bu deneyimi mutlaklaştırmadan "öteki" ile duygudaşlığa çağırdığı görülür. Queer öykülerinde ise "queer bir ütopya"nın henüz gerçekleşmediği bir dünyada öykü karakterlerinin acılarını, hayal kırıklıklarını ve yalnızlıklarını yazar ve muhatapla diyaloğa dayalı bir üslupla queer bir dünya tahayyülüne çağrıda bulunur. Sait Faik, çoğunlukla öykülerinin içeriğiyle değerlendirilirken bu tez onun öykülerinin estetiğine edebiyatındaki etikle de ilişki kurarak bakmaktadır.