Sustainable and resilient urban development strategies in post-war cities

Yirmi birinci yüzyıl şehirlerindeki en temel zorluk; sosyal, ekonomik ve çevresel sorunlarla başa çıkabilmek adına sürdürülebilir kentsel kalkınma stratejilerinin uygulanmasıdır. Gelişmiş ülkelerdeki şehirler, tesisler ve temel altyapıya ne kadar çok yatırım yaparsa yatırım ve özel faaliyetleri de o ölçüde çekmektedir. Bununla birlikte, savaş sonrası şehirlerde hızlı kentleşmenin; kaynak eksikliği, yetersiz altyapı ve sosyal ve siyasi yapıda meydana gelen zorunlu değişikliklerle karşı karşıya kalması sebebiyle durum daha karmaşık bir hale gelmektedir. Ekonomik ve sosyal kaynakların çoğu olmaksızın altyapı sağlama ve istihdam yaratma isteğindeki bu artış, kentsel planlama ve yönetimi esnek tutmayı, yeni sürdürülebilir ve dayanıklı stratejilere uyum sağlamaya hazır olmasını gerektirmektedir. Kentsel dayanıklılık; bazı çevresel ve sosyal unsurlara, doğal veya insan yapımı felaketlere, fiziksel, sosyal ve ekonomik bozulma olaylarını uygun bir biçimde engelleyebilir ve bunlara "dayanabilir". Kentsel planlamaya hem dayanıklılığı hem de sürdürülebilirliği dahil etmek; paydaşların tercih, sosyal ilişkiler ve siyasi etkisinin kentsel kırılganlıkları etkileme yönünden nasıl etkileşime girdiğini ele alan, ölçen ve görselleştiren araçlar gerektirmektedir. Bunlara ek olarak; eğer bu konsept, tıpkı 2011 yılında yaşanan iç savaştan yüksek derecede etkilenen Suriye'nin Halep kenti gibi bir savaş sonrası şehirde kullanılsa kentsel kapasiteye, çeşitli geçmiş ve olası krizlerle çok daha etkili bir şekilde başa çıkmak adına yardımcı olabilir. Bu, şehirlerin güçlü ve zayıf yönlerini, sosyal sermayesini ve yönetim kapasitesini anlamayı gerektirmektedir. Halep için sürdürülebilir ve dayanıklı kentsel kalkınma stratejilerinin tasarlanması ayrıca, benzer sorunlarla karşı karşıya kalan diğer savaş sonrası şehirler için ders alınası nitelikle olabilir.