Sıçan prostat kanseri üzerinde lidocaine'in rolü: Hücre kinetikleri ve lateral hareketlilik

Prostat kanseri; erkeklerde ilerleyen yaş ile birlikte görülme sıklığı artan, kanserle ilişkili ölümlerde dünyada ve ülkemizde akciğer kanserinden sonra ikinci sırada yer alan, yaygın ve ölümcül bir kanser tipidir. Prostat kanserinden kaynaklanan ölümler primer tümörden çok metastazdan kaynaklanmaktadır. Prostat, meme ve kolon kanseri hücrelerinin migrasyon ve invazyonu sırasında, voltaj kapılı sodyum kanallarının (VGSC) ekpresyon düzeylerinin artması, yeni metastatik bir hedef olarak önerilmelerine neden olmuştur. Hücre membranında bulunan bu VGSC'lerin bloke edilmesi ile metastatik ilerlemenin önüne geçilebileceği pek çok çalışma ile ortaya konmuştur. VGSC ekspresyonunun prostat kanserinin metastatik süreci üzerinde hızlandırıcı bir etkiye sahip olması, hastalığın teşhis ve tedavisinde potansiyel bir markır olabileceğini göstermiştir. Dolayısıyla, metastaz mekanizmalarını anlamak ve bu mekanizmalar üzerinde etkili olacak ajanların incelenmesi büyük önem taşımaktadır. Çalışmada, VGSC blokeri olan ve klinikte lokal anestezik olarak kullanılan Lidocaine'in (LDC), Dunning sıçan prostat kanser modeli hücre soylarından yüksek metastatik Mat-LyLu ve düşük metastatik AT-2 hücrelerinin hücre kinetikleri ile in vitro ortamda metastazı temsil eden lateral motilite üzerindeki etkilerini değerlendirmek amaçlanmıştır. Bu amaçla, Mat-LyLu ve AT-2 hücrelerine, 0,1 mM, 0,2 mM, 0,5 mM, 1 mM, 3 mM, 5 mM ve 10 mM LDC 24 ve 48 saat süre boyunca uygulanmış, hücre kinetiklerinin yanı sıra metastaza yönelik olarak da hücrelerin lateral hareketi incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre LDC; yüksek metastatik Mat-LyLu hücrelerinin proliferasyonunu 0,5 mM'dan itibaren, düşük metastatik AT-2 hücrelerininkini ise, 1 mM'dan itibaren inhibe etmiştir (P<0,05). Labelling indeks sonuçları da proliferasyon sonuçları ile paraleldir. Spesifik VGSC blokeri olan ve pozitif kontrol olarak kullanılan tetrodotoksinin (TTX), sadece yüksek metastatik Mat-LyLu hücrelerinin motilitesini baskıladığı (P<0.05) saptanmıştır. LDC'de TTX'e benzer şekilde Mat-LyLu hücrelerinin motilitesinde inhibisyon oluştururken (P<0.05), AT-2 hücrelerinin motilitesinde herhangi bir değişiklik meydana getirmemiştir. Sonuç olarak; sıçan prostat kanseri üzerine LDC'nin rolü in vitro olarak araştırılmıştır. LDC'nin yüksek metastatik ve yüksek oranda VGSC ekspresyonu yapan Mat-LyLu hücrelerinin lateral hareketini inhibe ettiği ve kanser metastazına karşı anti-metastatik bir tedavi seçeneği olma potansiyeline sahip olduğu ilk kez belirlenmiştir.