Seçilmiş Güney Asya ülkelerinde (Pakistan, Bangladeş, Afganistan) kadın yoksulluğu ve Türkiye karşılaştırması

Yoksulluk, en genel manasıyla toplumdaki bireylerin asgari yaşam seviyelerini devam ettirebilmeleri adına temel ihtiyaçlarını karşılayamamalarıyla birlikte kaynaklardan, olanaklardan ve özgürlüklerden yoksun kalma halidir. Küreselleşen dünyada yoksullukla birlikte özellikle kadın yoksulluğunun da önemli boyutlara ulaştığı görülmektedir. Kadın yoksulluğu, hem akademik hem de sosyal çevrelerde öncelikli olarak incelenen ve araştırılan konulardan olmuştur ve ortaya çıkışı iktisadi, sosyal ve kültürel yapıların olumsuz seyri ile gerçekleşmektedir. Eğitimli olmayan ya da yeterli seviyede eğitim almamış kadınların var olması, hane halkı tarafından kadınların iş yaşamına katılımının engellenmesi, kadınlara dair ayrımcılık, kadın emeğinin ucuz iş gücü şeklinde görülmesi ve yine kadınların cinsiyet ayrımcılığına maruz bırakılması gibi etkenler neticesinde kadın yoksulluğu doğmuştur. Bu sebeplerle kadınlar, yoksulluğu her açıdan tecrübe etmek zorunda bırakılmışlardır ve yoksulluğu her dönemde erkeklere kıyasla daha derin yaşamışlardır. Kadın yoksulluğu konusu tüm dünyada görülen en önemli sorunlardan biridir. Bu çalışmanın amacı, kadın yoksulluğu ve bu olguyu etkileyebileceği düşünülen ekonomik, sosyal ve siyasi göstergelerle seçilmiş Güney Asya ülkeleri (Afganistan, Bangladeş ve Pakistan) ile Türkiye arasında karşılaştırma yaparak; Türkiye'de yer alan kadın bireylerin sosyoekonomik statüsü ile seçilmiş Güney Asya ülkelerindeki kadınların yoksulluk ve statü bakımından konum ve durumunu saptamaktır. Çalışmada yöntem olarak karşılaştırmalı araştırma yöntemi tercih edilmiştir. Bu yöntem çerçevesinde kadın yoksulluğu ve bu yoksulluğun belirleyicileri üzerine gerçekleştirilmiş teorik ve uygulamalı çalışmalar araştırılmıştır. Elde edilen materyaller doğrultusunda ilk önce seçilen tüm ülkelerin genel durumu incelenmiş daha sonra belirleyici olarak verilen sosyoekonomik göstergeler ülkeler arasındaki ilişki kapsamında şekil ve tablo yardımıyla da yorumlanmıştır. Veri setlerinden toplanarak elde edilen veriler seçilmiş ülkelerin ortak ölçütleri doğrultusunda doğru ve tutarlı analiz sonuçlarına ulaşmak için 2009-2021 dönemini kapsayan bir periyotta ele alınmış fakat 2020 ve 2021 tarihli veriler erişilebilirlik bakımından çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmanın sonucunda, Türkiye ile Seçilmiş Güney Asya ülkelerindeki kadın yoksulluğunun temelde sosyoekonomik yapılardan kaynaklandığı tespit edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen ülkelerdeki cinsiyet eşitsizliği ve adaletsiz dağılım daha çok istihdam, eğitim ve sağlık göstergelerinde kendini göstermiştir. Bununla birlikte önemli bir sonuç da kadınların eğitime dahil edilmesi ve tüm yaş gruplarında çalışan kadın yoksulluğu bakımından en düşük oranlara sahip ülkenin Afganistan olarak saptanmasıdır. Sağlık hizmetlerinde ise Türkiye, karşılaştırma yapılan diğer ülkelere kıyasla daha yeterli düzeyde görülmüştür. Çalışmanın sonucunda karşılaştırmaya dahil edilen ülkeler kadın yoksulluğu ile mücadelede istenen düzeye ulaşılamasa da ulusal ve uluslararası alanda birçok politika ve uygulamaya öncülük ederek çalışmaların devam ettiği söylenebilir.