Şeffaf plaklar ile konvansiyonel braketlerin alt keser dişlerin çapraşıklıklarının düzeltilmesindeki etkinliklerinin karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı, anterior bölgede Little düzensizlik indeksi (LDI) ≥6 mm olan çapraşıklık vakalarında, şeffaf plak ve konvansiyonel sabit braket tedavilerinin klinik etkinliklerini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya sistemik olarak sağlıklı 62 birey (31 şeffaf plak, 31 sabit sistem) dâhil edilmiştir. Katılımcıların tamamında tedavi öncesi ve tedavi bitiminde ağıziçi dijital taramalar (TRIOS, 3Shape) alınmıştır. Elde edilen dijital modeller üzerinde Ortho Analyzer yazılımı kullanılarak Little düzensizlik indeksi (LDI), interkanin mesafesi, birinci ve ikinci premolar ile birinci molar arası genişlikler ve ark uzunluğu ölçülmüştür. Tüm ölçümler aynı araştırmacı tarafından gerçekleştirilmiş, ölçüm tekrarlanabilirliği değerlendirilmiş ve yüksek güvenilirlik düzeyi sağlanmıştır (ICC ≈ 0,95–0,99). Elde edilen veriler parametrik olmayan istatistiksel yöntemlerle analiz edilmiştir. Çalışmada yaş ve cinsiyet değişkenleri gruplar arası olası etkileri değerlendirmek amacıyla bağımsız değişkenler olarak eklenmiştir. Bulgular: Başlangıçta gruplar cinsiyet dağılımı açısından benzerdi (erkek %61,3; kadın %38,7). Şeffaf plak grubunun yaş ortalaması sabit sistem grubuna göre anlamlı derecede daha yüksekti (25,45 ± 7,97'ye karşı 17,42 ± 2,55; p = 0,01). Başlangıç ölçümlerinde sabit sistem grubunun LDI değeri daha yüksek bulunmuştur (10,12 ± 2,52'ye karşı 8,70 ± 2,23; p = 0,01). Ayrıca birinci ve ikinci premolar palatinal tüberkülleri arası mesafeler başlangıçta şeffaf plak grubunda daha genişti (her ikisi için p = 0,01). Tedavi bitiminde her iki grupta da LDI anlamlı biçimde ≈ 0'a düşmüştür (şeffaf plak: 0,45 ± 0,69; sabit sistem: 0,03 ± 0,06; her ikisi için p = 0,01). Transversal ve sagittal ölçümler karşılaştırıldığında gruplar arasında anlamlı fark saptanmamıştır (bitiş LDI: p = 0,12; diğer genişlik/uzunluk ölçütleri: p > 0,05). Grup içi analizlerde LDI dışındaki genişlik ve ark uzunluğu değişimleri istatistiksel olarak anlamlı değildir (p > 0,05). Sonuç: Orta şiddette alt anterior çapraşıklığın düzeltilmesinde, şeffaf plaklar ile sabit ortodontik tedaviler benzer klinik etkinlik göstermiştir. Her iki tedavi yaklaşımı da LDI'yı tedavi sonunda minimal düzeye indirmiştir. Demografik değişkenler (yaş ve cinsiyet) belirleyici bir faktör olarak saptanmamış; postoperatif ölçümlerde gruplar arasında anlamlı fark izlenmemiştir. Anahtar Kelimeler: Şeffaf plak, sabit ortodontik tedavi, Little düzensizlik indeksi, dijital model analizleri, interkanin genişliği, ark uzunluğu.