Segmenter koratikal kemik kayıplarının iyileşmesi üzerine sentetik hücre bağlayıcı reptidin (P-15) etkileri

67 ÖZET Amaç: Bu çalışmada ratlann radiuslannda oluşturulan segmenter kortikal kemik defektlerinde"İnorganik kemik matriksiyle birleştirilmiş sentetik hücre bağlanma polipeptidi (P-15)" greft materyalinin iyileşmeye etkisinin radyolojik, histolojik ve biyokimyasal olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Toplam 36 adet rat 13/ 12/1 1 adet olacak şekilde üç gruba ayrıldı. Tüm gruplardaki deneklerin bir önkollannda radiuslarına diafız çapının iki katı olacak şekilde osteotomi uygulandı. 13 defekt ABM/ P-15 Flow (macun formu) ve 12 defekt ABM/ P-15 ile dolduruldu. 1 1 defekt ise kontrol grubu olarak boş bırakıldı. Cerrrahi girişim sonrası 10. haftada denekler feda edilerek radyolojik ve histolojik değerlendirmeler yapıldı. Radyolojik olarak direkt radyografilerden faydalanıldı. Materyallere dekalsifikasyon işlemi uygulandıktan sonra ışık mikroskobisi ile histolojik değerlendirme yapıldı. Deneklerden alınan kan serumlarında serum alkalen fosfataz düzeyleri biyokimyasal olarak çalışıldı. Bulgular: Yapılan radyolojik ve histolojik incelemeler sonucunda yapılan istatistiksel değerlendirmeler ile ABM/ P-15 Flow ve ABM/ P-15 uygulanan gruplar kontrol grubuyla karşılaştırıldığı zaman segmenter kemik kayıplarının iyileştiği görüldü (p<0,005). Aynı zamanda ABM/ P-15 uygulanan grupta radyolojik olarak iyileşmenin ABM/ P-15 Flow uygulanan gruba göre daha iyi olduğu gözlendi (p=0,011); ancak histolojik olarak istatistiksel farklılık saptanmadı. Bununla birlikte ABM/P-15'in uygulandığı sahada ABM/ P-15 Flow'a göre osteojenik proliferasyonun daha fazla arttırdığı görüldü. Kan ALP düzeyleri arasında her üç grupta da farklılık görülmedi. Sonuç: Çalışma sonunda "İnorganik kemik matriksiyle birleştirilmiş sentetik hücre bağlanma polipeptidi (P-15)" greft materyalinin segmenter kortikal kemik kayıplarının iyileşmesinde etkili olduğu radyolojik ve histolojik değerlendirmeler sonucunda görülmüştür.