Evoking the city's past, recollecting the citizen's memory in a post-conflict urban setting: The case of Suriçi, Diyarbakir

Kentlerin tarihin her döneminde yıkım ve yeniden inşa diyalektiği içerisinde gelişimini sürdürdüğü görülmektedir. Yerel olanın içkin sosyo-mekansal, sosyo- politik karakteri ile günlük yaşam pratiklerini tehdit eden bu yıkım, mekanın fiziksel dokusunda tahribatlar yaratarak, geçmişin izlerini yok etmekte, var olanı başkalaştırmakta, kentsel mekanı hakim ideolojinin veya otoritenin mekanına dönüştürmek adına kentsel hafızasızlaştırma süreçlerini beraberinde getirmektedir. Bu sebeple, yıkım sonrası kenti dolayısıyla belleği yeniden inşa edecek kentsel tasarım ilkelerinin ve siyasaların ortaya konması için alternatif metot arayışında olmak büyük önem kazanmaktadır. Belleği oluşturan, kentin kendine has sosyal ve mekânsal dokusu ile mimari unsurları ve anıtsal ögeleri; kent kimliğini oluşturan, dolayısıyla, kentin geçmişini ve geleceğini birbirine bağlayan, özgün değerler olarak ele alınmaktadır. Bunun yanı sıra, hafıza çalışmalarında tanıklıkların ve anlatıların da mekansal hafızanın gelecek kuşaklara aktarılması için önemi vurgulanmaktadır. Bu çalışma kapsamında, 2015 yılında çıkan çatışmalardan sonra yeniden inşa edilen Diyarbakır, Suriçi örneği ele alınarak, yerel halkın anlatılarıyla, alanın hafızasını oluşturan mekansal kimlik unsurlarının neler olduğunu ve çatışmalardan sonra bu unsurların nasıl değiştiğini ortaya koymak amaçlanmaktadır.