Mao sonrası Çin'de kültür politikalarındaki değişimler: XI Jinping yönetiminde altıncı jenerasyon filmlerin bir analizi

Bu tez, Deng Xiaoping'in 1980'li yıllardaki reform politikaları sonucunda ülkenin yaşadığı büyük dönüşüm bağlamında Çin'in Altıncı Nesil olarak bilinen bağımsız filmlere ve film yapımcılarına yönelik tutumu sorusunu ele alacaktır. Altıncı nesil film yapımcıları, bozulan kişiler arası ve aile ilişkilerine ve metropol şehirlerde ortaya çıkan yeni marjinal kesimlere odaklanarak Çin'in değişen sosyal ortamına bir ayna tutmaya çalıştılar. Bunu yaparken öncelikle kendi deneyimlerine dayandılar. Günümüz Çin'inde bozulan sosyal kurumları filmlerinin başlıca konusu haline getirip, kendi etki alanlarını yarattılar. Diğer yandan, hükümetle ve devlet kurumlarıyla ilişkileri her zaman tutarsız olmuştur. Bu tez, Altıncı Nesil'in önde gelen isimleri Jia Zhangke ve Wang Xiaoshuai'nin erken ve geç dönem filmlerini yakından okuyarak, sanatçılar ve hükümet arasındaki değişen ilişkileri ve hükümetin kültür politikalarındaki değişimleri anlamaya çalışacaktır. Tez, film yapımcılarının filmlerini çekmek için her gün ilgili devlet kurumlarıyla pazarlık yapmak zorunda kaldıklarını ve Xi Jinping de dahil olmak üzere Çin hükümetinin hiçbir zaman kültürel alanın organizasyonuna ilişkin görünürde bir siyasi tutum ve düzenlemeye sahip olmadığını; bunun yerine film yapımcılarının devlet kurumlarıyla sürekli müzakereler ve pazarlıklar sonucu filmlerini Çin'de gösterime sokabildiklerini savunmaktadır.