Sinop ve çevre illerdeki kliniklerden izole edilen Pseudomonas Aeruginosa suşlarının tanısı ve antibiyotik dirençliliğinin belirlenmesi

Hastane enfeksiyonları; tedaviyi güçleştiren, morbidite ve mortalitede artışlara neden olan önemli bir sağlık sorunudur. Pseudomonas aeruginosa, özellikle immün sistemi baskılanmış hastalarda solunum ve üriner sistemin, yanık ve açık yaraların fırsatçı patojenidir. Bu çalışmada, Ocak 2014-Haziran 2014 tarihleri arasında Sinop ve çevre illerdeki üç farklı hastanenin çeşitli kliniklerinden izole edilen 54 yerel ve 1 referans olmak üzere toplam 55 Pseudomonas aeruginosa suşunun, fenotipik özellikleri, antibiyotik duyarlılıkları, plazmid DNA profilleri, toplam hücresel ve hücre dışı protein profillerine göre karakterizasyonu gerçekleştirildi. Yerel izolatların izolasyon ve identifikasyonunda konvansiyonel biyokimyasal test prosedürleri kullanıldı. Morfolojik ve fizyolojik özelliklerine göre tüm yerel izolatların, hareketsiz, spor oluşturmayan, Gram-negatif, katalaz, oksidaz ve sitrat pozitif, DNaz, indol ve metil-red negatif oldukları belirlendi. Ayrıca, izolatların %41'inin jelatini hidrolize ettiği görüldü. İzole edilen tüm suşların 19 farklı antibiyotiğe karşı duyarlılıkları disk difüzyon yöntemi kullanılarak test edildi. Antibiyogram sonuçlarına göre; suşların antibiyotik dirençliliği, klindamisin (%100), penisilin G (%100), sulfametaksazol/trimetoprim (%100), tetrasiklin (%100), kloramfenikol (%100), sefotaksim (%98.1), kolistin (%70.4), ampisilin/sulbaktam (%61.1), siprofloksasin (%55.5), oflofloksasin (%46.3), gentamisin (%40.7), sefepime (%39), imipenem (%33.3), meropenem (%22.2), seftazidim (%22), piperasilin (%20.4), tazobaktam/piperasilin (18.5), aztreonam (%13), amikasin (%5.5) olarak belirlendi. Toplam hücre protein profilleri esas alınarak yapılan nümerik analiz, test edilen suşların benzerlik düzeyi %76 ve üzerinde iki gruba (A ve B) ayrıldığını ortaya koydu. Grup A, referans suş ve 14 yerel izolatı içermekte olup benzerlik düzeyi %79 ve üzerinde iki alt gruba (A1-A2) ayrıldı. Ayrıca, hücre dışı protein profilleri esas alınarak yapılan nümerik analiz ise suşlar arasındaki benzerlik düzeyinin %69 ve üzerinde iki gruba (C ve D) ayrıldığını gösterdi. Grup C, referans suş ile 14 yerel izolatı ve Grup D ise 4 yerel izolatı içermektedir. Plazmid DNA analiz sonuçları, suşların tamamında 14.500-618 bp arasında değişen farklı plazmidlerin varlığını gösterdi. Molekül ağırlıkları 14.500 bp, 1.392 bp ve 983 bp olan plazmidlerin tüm suşlarda ortak olduğu görüldü. Çalışmamızda, P. aeruginosa enfeksiyonları tedavisinde etkin olarak kullanılan imipenem ve meropenem direncinin sırasıyla %33.3 ve %22.2 oranında olması, imipenemin tercih edildiği tedavilerde başarısızlık oranlarının yüksek olacağını göstermektedir. Çalışmamızda en düşük direnç amikasine (aminoglikozit) karşı belirlenmiştir. Sonuç olarak, rasyonel olmayan ilaç kullanımını önlemek için alınan önlemler dikkatle incelenmeli ve direnç gelişimi düzenli olarak takip edilmelidir. Ayrıca, bu çalışmadan elde edilen morfolojik ve fizyolojik bulguların yanı sıra SDS-PAGE tekniğiyle elde edilen toplam hücre ve hücre dışı protein profilleri de Sinop ve çevre illerden izole edilen P. aeruginosa türlerinin tür altı seviyede ayrımı için oldukça faydalı epidemiyolojik bilgiler sağlamıştır. Anahtar Kelimeler : P. aeruginosa, Antibiyogram, SDS-PAGE, Protein Profilleri, Plazmid